Franciszek Sępichowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 3 listopada 1897 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 21 września 1939 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1917–1939 |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki | |
Stanowiska | I adiutant |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Franciszek Sępichowski vel Krówka[a], ps. „Węgrzyn”[2] (ur. 3 listopada 1897 w Sępichowie, zm. 21 września 1939 w Młocinach) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 3 listopada 1897 w Sępichowie, w ówczesnym powiecie stopnickim guberni kieleckiej, w rodzinie Marcina i Katarzyny z Framów[3][2]. Ukończył cztery klasy szkoły średniej w Turku i sześć klas szkoły średniej o profilu matematyczno-przyrodniczym[4]. Od 15 czerwca 1917 do 11 listopada 1918 był członkiem Obwodu Polskiej Organizacji Wojskowej w Turku[4].
W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach III batalionu 29 Pułku Piechoty, awansując na stopień sierżanta sztabowego[5]. Absolwent 10. klasy Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy[6][7]. 25 sierpnia 1922 został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 1 sierpnia 1922 i 7. lokatą w korpusie oficerów piechoty, i wcielony do 79 Pułku Piechoty w Słonimie[8]. W grudniu 1924 został przydzielony z 79 pp do Powiatowej Komendy Uzupełnień Słonim na stanowisko oficera instrukcyjnego[9]. W marcu 1926, w związku z likwidacją stanowiska oficera instrukcyjnego, został przydzielony do macierzystego pułku na stanowisko oficera Przysposobienia Wojskowego[10]. W sierpniu 1929 został przeniesiony do Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy na stanowisko instruktora[11][12]. Do sierpnia 1933 w Bydgoszczy działał społecznie w Związku Legionistów Polskich i pełnił funkcję członka komisji rewizyjnej[13]. W sierpniu 1933 został przeniesiony do 29 Pułku Piechoty w Kaliszu na stanowisko dowódcy kompanii[14][15]. 22 lutego 1934 został mianowany na stopień kapitana ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 71. lokatą w korpusie oficerów piechoty[16]. W 1939 dowodził 3. kompanią 29 pp[17]. W czasie kampanii wrześniowej walczył na stanowisku I adiutanta pułku[18]. Poległ 21 września 1939 w Młocinach[18]. Został pochowany na cmentarzu łomiankowskim w Kiełpinie Poduchownym[19].
Był żonaty, miał dwie córki: Annę Zofię (ur. 29 maja 1928) i Irenę Helenę (ur. 19 stycznia 1930)[4].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 466 – 28 lutego 1921[20][5]
- Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[21]
- Krzyż Walecznych dwukrotnie[22]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”[23][24]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[13]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[13]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Urząd Wojewódzki Nowogródzki rozporządzeniem L. 4833.Ad.I z 30 października 1924 zezwolił ppor. Franciszkowi Krówce oficerowi instrukcyjnemu PKU Słonim (nadetatowemu 79 pp) na zmianę nazwiska rodowego „Krówka” na nazwisko „Sępichowski”[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 4 lutego 1925, s. 56.
- ↑ a b Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-05-25].
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
- ↑ a b c Kolekcja ↓, s. 2.
- ↑ a b Bełdowski 1928 ↓, s. 31.
- ↑ Szkic historyczny 1924 ↓, s. 1-3.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 2 września 1922, s. 647.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 125 z 28 listopada 1924, s. 705.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 marca 1926. Dodatek „Obsada personalna przysposobienia wojskowego”, s. 9.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 sierpnia 1929, s. 294.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 806.
- ↑ a b c Kolekcja ↓, s. 3.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933, s. 197.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1–4.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 23 lutego 1934, s. 77.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 582.
- ↑ a b Głowacki 1985 ↓, s. 243, 299.
- ↑ Głowacki 1985 ↓, s. 249.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 26 marca 1921, s. 535.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 101.
- ↑ Monitor Polski nr 260, poz. 636. 1928-11-10. [dostęp 2022-11-16].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 419.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Sępichowski Franciszek. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.64-5468 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-11-17].
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2021-01-07].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Wielkopolska Szkoła Podchorążych Piechoty. Szkic historyczny z 55-ma ilustracjami. Jan Załuska (red.). Bydgoszcz: Zakłady Graficzne Instytutu Wydawniczego „Biblioteka Polska”, 1924.
- Lucjan Bełdowski: Zarys historji wojennej 29-go pułku strzelców kaniowskich. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Ludwik Głowacki: Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939. Wyd. 5. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1985. ISBN 83-11-07109-8.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.