Giulio Prisco – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Giulio Prisco, fot. David Orban | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Zawód, zajęcie | konsultant IT, futurolog, transhumanista |
Miejsce zamieszkania | |
Małżeństwo | Anna Maria Prisco-Kendoff |
Giulio Prisco (ur. 29 września 1957 w Neapolu (Włochy)) – konsultant informacyjnej technologii wirtualnej rzeczywistości[1][2][3] oraz pisarz, futurolog[4] i transhumanista.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Mieszkał we Włoszech, gdzie prowadził firmę konsultingową Metafuturing. Obecnie mieszka w Budapeszcie[5] i jest niezależnym konsultantem informatykiem. Jest członkiem rady wydawców (Consejo Editorial) hiszpańskojęzycznego czasopisma naukowo-technicznego Tendencias21[6], do którego pisuje artykuły[7]. Publikuje i przemawia poruszając wiele tematów[8], takich jak nauka, technologia informacyjna, powstające technologie, światy wirtualne, eksploracja kosmosu i futurologia[9]. Idee Prisco na temat wirtualnej rzeczywistości, technologicznej nieśmiertelności, transferu umysłu i nowych naukowych religii są szeroko cytowane w wydanej przez Oxford University Press książce „Apocalyptic AI – Visions of Heaven in Robotics, Artificial Intelligence, and Virtual Reality”[10].
Były starszy manager w Europejskiej Agencji Kosmicznej, Prisco jest z wykształcenia fizykiem i informatykiem. Był członkiem zarządu w World Transhumanist Association, przez pewien czas pełniąc funkcję dyrektora (executive director), i jest w dalszym ciągu członkiem zarządu w Institute for Ethics and Emerging Technologies[11] oraz w Associazione Italiana Transumanisti[12]. Członek Extropy Institute[13] i od kwietnia 2011 ruchu Terasem, gdzie umieścił zaczątek swojego pliku umysłu (mindfile)[14]. Jest członkiem grupy doradców w Lifeboat Foundation[15] i członkiem założycielem Order of Cosmic Engineers, młodej organizacji utrzymującej, że dobrodziejstwa płynące z technologicznej osobliwości, które przyjdą zgodnie z prawem przyspieszających zmian, mogą okazać się istotną alternatywą wobec obietnic składanych przez największe religie[16][17].
Prisco jest w konflikcie z technokrytykiem Dale Carrico, który twierdzi, że transhumanizm jest technologiczną utopią w formie nowego ruchu religijnego[18]. Prisco jest zdania, że transhumanizm jest raczej antyreligią (“unreligion”) ponieważ oferuje wiele dóbr oferowanych zwykle przez religie, jednak bez ich cech ujemnych[19].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Patricia Fernández de Lis: Mi otra vida virtual. El Pais, 2006-08-06. [dostęp 2011-07-29]. (hiszp.).
- ↑ Par Laure Belot, Guillaume Fraissard: Mondes virtuels, Web de demain?. Le Monde, 2006-12-03. [dostęp 2011-07-29]. (fr.).
- ↑ Second Life: Publicidad de Píxel.
- ↑ The Ci’NUM Designers of Tomorrow. 2005. [dostęp 2011-07-29]. (fr.).
- ↑ Update: Budapest, Terasem, MOM, Second Life, OpenQwaq. 2011-05-14. [dostęp 2011-07-30]. (ang.).
- ↑ Consejo Editorial. Tendencias21, 2003-2006. [dostęp 2011-07-29]. (hiszp.).
- ↑ Giulio Prisco. Tendencias21, 2003-2008. [dostęp 2011-07-30]. (hiszp.).
- ↑ Stephen Euin Cobb: The Future and You podcast, Feb 20th 2008. 2008-02-20. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).
- ↑ Giulio Prisco: Globalization and Open Source Nano Economy. Kurzweil AI, 2006-03-30. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).
- ↑ Robert M. Geraci: Apocalyptic AI – Visions of Heaven in Robotics, Artificial Intelligence, and Virtual Reality. Oxford University Press, 2010. ISBN 978-0-19-539302-6.
- ↑ Staff of the IEET. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).
- ↑ Roberto Guerra: Associazione Italiana Transumanisti: Umanesimo Scientifico: intervista a Giulio Prisco. [dostęp 2011-07-29]. (wł.).
- ↑ Extropy Institute Directors & Advisors. Extropy Institute, 2003-08-23. [dostęp 2011-07-30]. (ang.).
- ↑ Untitled. Vimeo, 2011-04-29. [dostęp 2011-07-30]. (ang.).
- ↑ Lifeboat Foundation’s bio page for Giulio Prisco. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).
- ↑ Prospectus. Order of Cosmic Engineers. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).
- ↑ Alfredo Dillon: Un universo paralelo (y digital). Myriades1.com, luty 2007. [dostęp 2011-07-29]. (hiszp.).
- ↑ Giulio Prisco’s Defense of Superlative Nonsense. Amor Mundi.
- ↑ Giulio Prisco: Transhumanist spirituality, again. 2008-10-18. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Blog Giulio Prisco
- Tendencias21 (hiszpańskojęzyczne futurologiczne czasopismo online)
- Order of Cosmic Engineers
- Associazione Italiana Transumanisti
- Giulio Prisco na temat hipotezy Churcha-Turinga i transferu umysłu (video, 22'59")
- Recenzja książki Bena Goertzela A Cosmist Manifesto: Practical Philosophy for the Posthuman Age, autorstwa Giulio Prisco. ieet.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-14)]. na stronie IEET