Gorzki ryż – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Rok produkcji | 1949 |
---|---|
Kraj produkcji | |
Język | włoski |
Czas trwania | 108 min |
Reżyseria | |
Scenariusz | |
Główne role | Vittorio Gassman |
Muzyka | |
Zdjęcia | |
Montaż | |
Produkcja | |
Dystrybucja | Lux Film Distributing Corporation |
Gorzki ryż – drugi film Giuseppe De Santisa. Uznaje się go[kto?] za sztandarowe dzieło włoskiego neorealizmu.
Opis fabuły
[edytuj | edytuj kod]Włochy po II wojnie światowej, panują nędza i bezrobocie. Film przedstawia historię wiejskich proletariuszek, bardzo ciężko pracujących na plantacjach ryżu w Lombardii.
Wątek kryminalny (kradzież diamentów) jest pretekstem dla ideologicznej wymowy filmu. W postać wiodącą - Silvanę, wcieliła się Silvana Mangano. Aktorka wprowadziła do filmu dużą dozę sex appealu i erotyzmu. Obraz cieszył się ogromnym powodzeniem u publiczności, gdyż De Santis zgrabnie połączył elementy komercyjne z neorealistyczną scenerią filmu i obserwacją codziennego życia.
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Nico Pepe − Beppe
- Silvana Mangano − Silvana
- Vittorio Gassman − Walter
- Doris Dowling − Francesca
- Checco Rissone − Artiside
- Lia Corelli − Amelia
- Adriana Sivieri − Celeste
- Raf Vallone − Marco
- Maria Capuzzo − Giulia
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- J. Toeplitz, Historia sztuki filmowej, tom VI.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Gorzki ryż w bazie IMDb (ang.)
- Gorzki ryż w bazie Filmweb