Goyt – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Tzw. „Rzymski Most” (z XVIII w.) nad rzeką Goyt | |||||||||||||||||||
Państwo | |||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Lokalizacja | |||||||||||||||||||
Rzeka | |||||||||||||||||||
Źródło | |||||||||||||||||||
Miejsce | Góry Pennińskie | ||||||||||||||||||
Wysokość | 520 m[1] | ||||||||||||||||||
Współrzędne | |||||||||||||||||||
Ujście | |||||||||||||||||||
Recypient | Mersey | ||||||||||||||||||
Wysokość | 40 m[2] | ||||||||||||||||||
Współrzędne | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Położenie na mapie Cheshire ![]() | |||||||||||||||||||
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |||||||||||||||||||
Położenie na mapie Anglii ![]() |
Goyt – rzeka w północno-zachodniej Anglii, jeden z dopływów rzeki Mersey.
Bieg rzeki
[edytuj | edytuj kod]Rzeka Goyt bierze swój początek na wrzosowiskach Axe Edge Moor, w pobliżu rzeki Dane i gospody Cat and Fiddle Inn. Miejsce to znane jest jako dolina Upper Goyt Valley. Droga Cat and Fiddle Road z Buxton do Macclesfield przecina rzekę kierującą się na północ zgodnie z przebiegiem doliny. Rzeka płynie następnie pod starym mostem Derbyshire Bridge, łączącym hrabstwa Derbyshire i Cheshire.
Następnie rzeka dociera do mostu dla koni jucznych przeniesionego w to miejsce, kiedy zbudowano zbiornik Errwood reservoir w latach 60. XX w. Dalej znajduje się kolejny zbiornik wodny, Fernilee reservoir. Można w tym miejscu zobaczyć też pozostałości dawnej linii kolejowej Cromford and High Peak Railway.
Rzeka Goyt przepływa następnie przez Taxal i Horwich End, gdzie uchodzi do niej potok Todd Brook. Kolejnymi miastami, przez które przepływa rzeka są Whaley Bridge, New Mills (gdzie uchodzi do niej rzeka Sett) i wieś Marple Bridge.
Pomiędzy New Mills i Marple Bridge, w Strawberry Hill, nad najwęższym i najgłębszym odcinku rzeki Goyt znajduje się most lokalnie zwany „Rzymskim Mostem”, chociaż w rzeczywistości pochodzi z ok. 1700 r.; podobnie jak okoliczne zbiorniki wodne zbudowane ok. 1790 r. do przechowywania wody napędzającej koło wodne fabryki Samuela Oldknowa, potem (w czasach wiktoriańskich) reklamowane jako „rzymskie” dla przyciągnięcia turystów[3][4]. „Rzymski Most” był od 1977 (przez 32 lata) zamknięty, a 23 maja 2009 został oficjalnie otwarty ponownie dla koni, pieszych i rowerzystów[5].
W New Mills, pomiędzy „Rzymskim Mostem” i „rzymskimi jeziorami” nad rzeką przebiega wiadukt kolejowy[4] Goyt Viaduct (lub: Marple Viaduct), wybudowany w 1863 przez inżyniera Johna George'a Blackburne'a. Tory kolejowe znajdują się 37,8 m ponad powierzchnią wody[6]. Wiadukt jest zabytkiem stopnia II[7]. Wiadukt biegnie równolegle do otwartego w 1800 akweduktu (Goyt Aqueduct lub Marple Aqueduct)[6], którym płynie kanał Peak Forest Canal, przecinający rzekę ok. 30 m ponad jej korytem[8].
Do Goyt uchodzi następnie rzeka Etherow, zaś w Stockport Goyt łączy się rzeką Tame, tworząc rzekę Mersey.
- Rzeka Goyt w Goyt Valley
- Most dla koni jucznych został uszkodzony w 1960 i odrestaurowany po przeniesieniu
- Rzeka Goyt w New Mills pod wiaduktem kolejowym
- Rzeka Goyt w Marple Dale przed jazem
- Goyt (po prawej) łączy się z rzeką Tame w Stockport (przy drodze M60) tworząc rzekę Mersey
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Environment Agency: The Tame, Goyt and Etherow catchement abstraction management strategy. Environment Agency North West, Warrington, marzec 2004. s. 6. [dostęp 2013-03-10].
- ↑ D. Boyce: Mersey and Bollin Catchment abstraction management strategy. Environment Agency North West, Warrington, sierpień 2005. s. 6. [dostęp 2013-03-10].
- ↑ History of Roman Lakes. Friends of Our Valley. [dostęp 2013-03-08]. (ang.).
- ↑ a b John Rayner: Roman Lakes Site Guide. ManchesterBirding.com, sierpień 2011. [dostęp 2013-03-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 marca 2016)]. (ang.).
- ↑ Roman Bridge. Marple. [dostęp 2013-03-08]. (ang.).
- ↑ a b Marple Viaduct. Engineering Timelines. [dostęp 2013-03-08]. (ang.).
- ↑ Goyt Viaduct. British Listed Buildings. [dostęp 2013-03-08]. (ang.).
- ↑ Goyt Aqueduct. PastScape / English Heritage. [dostęp 2013-03-08]. (ang.).