Grigorij Piatigorski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Imię i nazwisko | Grigorij Pawłowicz Piatigorski |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 17 kwietnia 1903 |
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | 6 sierpnia 1976 |
Przyczyna śmierci | |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód |
Grigorij Pawłowicz Piatigorski (ros. Григорий Павлович Пятигорский, ang. Gregor Piatigorsky ur. 4 kwietnia?/17 kwietnia 1903 w Jekatierinosławiu, zm. 6 sierpnia 1976 w Los Angeles)[1] – amerykański wiolonczelista i pedagog pochodzenia ukraińskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w rodzinie muzyków. Na siódme urodziny otrzymał pierwszą wiolonczelę. Rozpoczął naukę gry pod opieką ojca. W wieku ośmiu lat otrzymał stypendium, dzięki któremu rozpoczął naukę w Konserwatorium Moskiewskim. W wieku 15 lat został pierwszym wiolonczelistą orkiestry teatru operowego Bolszoj.
W 1921 roku opuścił Rosję i przez pewien czas przebywał w Warszawie[1]. Studiował u Juliusa Klengela w Lipsku i u Hugo Beckera w Berlinie. W roku 1924 Wilhelm Furtwängler przyjął go do orkiestry Filharmoników Berlińskich, gdzie pełnił funkcję pierwszego wiolonczelisty[1] do roku 1929. Występował w zespołach kameralnych z wybitnymi wirtuozami, jak Jascha Heifetz, Nathan Milstein, Artur Rubinstein, Siergiej Rachmaninow, Artur Schnabel i Vladimir Horowitz[1][2].
Po przeniesieniu do Stanów Zjednoczonych nauczał na wielu uniwersytetach. W latach 1941–1949 kierował wydziałem wiolonczeli na Curtis Institute of Music w Filadelfii.
W styczniu 1937 poślubił Jacqueline de Rothschild i zamieszkał z nią we Francji. Po wkroczeniu Niemców powrócił do USA i zamieszkał w Elizabethtown.
W roku 1965 Piatigorski opublikował swoją autobiografię[1]. Zmarł wskutek choroby nowotworowej w wieku 73 lat.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Chodkowski 1995 ↓, s. 688.
- ↑ Jean-Pierre Thiollet: Piano ma non solo. Anagramme Ed., 2012, s. 147. ISBN 978-2-35035-333-3.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995. ISBN 83-01-11390-1. (pol.).
- Margaret Bartley: Grisha. The Story of Cellist Gregor Piatigorsky. New York: Otis Mountain Press, 2006.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Gregor Piatigorsky w bazie AllMusic (ang.)
- Dyskografia Grigorija Piatigorskiego w bazie MusicBrainz (ang.)
- Gregor Piatigorsky w bazie Discogs.com (ang.)
- Gregor Piatigorsky w bazie IMDb (ang.)
- ISNI: 0000000108964371
- VIAF: 46947379
- LCCN: n81081002
- GND: 118594168
- NDL: 00452760
- LIBRIS: 86lpt4bs114wzqp
- BnF: 13898456g
- SUDOC: 085188980
- NKC: mzk2010598076
- BNE: XX854533
- NTA: 072617160
- BIBSYS: 3032807
- CiNii: DA05063110
- Open Library: OL1908770A
- PLWABN: 9810647413205606
- NUKAT: n2007077886
- J9U: 987007312995205171
- CONOR: 14183011
- KRNLK: KAC199621657
- RISM: people/41021489