Ignacy Kajetan Prozor – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
![]() Prozor | |
Data urodzenia | ok. 1770 |
---|---|
Ojciec | |
Matka | Felicjanna Niemirowicz-Szczytt |
Żona | Aniela z Oskierków |
Dzieci | Henryk |
Odznaczenia | |
![]() |
Ignacy Kajetan Prozor herbu własnego (ur. ok. 1770) – generał major ziemiański powiatu kowieńskiego w insurekcji kościuszkowskiej, rotmistrz Kawalerii Narodowej
Syn wojewody witebskiego Józefa i jego pierwszej żony Felicjanny Niemirowicz-Szczytt, córki kasztelana mścisławskiego Józefa, brat Karola.
Żonaty z Anielą z Oskierków, miał z nią córkę Kornelę i synów: Henryka i Maurycego.
Był członkiem sprzysiężenia w Kownie, przygotowującego wybuch powstania kościuszkowskiego[2].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ignacy Kajetan Prozor, w: Polski Słownik Biograficzny, t. XXVIII, s. 531.
- Marek J. Minakowski, Ci wielcy Polacy to nasza rodzina, wyd. 3, Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne, Kraków 2008, ISBN 83-918058-5-9.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Na podstawie fotografii portretu w infoboxie
- ↑ Zdzisław Sułek, Sprzysiężenie Jakuba Jasińskiego, Warszawa 1982, s. 56-57.