Ignacy Krasicki (ziemianin) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Ignacy Krasicki (obraz ks. Romana Isajczyka) | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 21 grudnia 1924 |
Poseł na Sejm Krajowy Galicji | |
Okres | od 8 listopada 1899 |
Poprzednik |
Ignacy Krasicki z Siecina herbu Rogala (ur. 29 sierpnia 1839 w Bachórzcu, zm. 21 grudnia 1924 tamże) – polski ziemianin, działacz gospodarczy, samorządowy i społeczny, poseł na Sejm Krajowy Galicji.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 29 sierpnia 1839 w Bachórzcu[1][2]. Był wnukiem gen. Franciszka Ksawerego Krasickiego (1774-1844) i Julii Teresy Wandalin-Mniszech (1777-1845) oraz synem Edmunda Krasickiego (1808-1894) i Marii Anieli z domu Brzostowskiej herbu Strzemię (1816-1903)[3]. Jego rodzeństwem byli Michał (1836-1917), Maria (1837-1855), Stanisław (1842-1887)[3][1].
Został dziedzicem rodzinnego majątku w Bachórzcu[1][4] wraz z Podbukowiną, Potchową, Winnem, Słonnem w powiecie brzozowskim. Posiadał także majątki Seredne Wielkie[1][2], Ruska Wieś[4]. Po ojcu objął Lisko[2] wraz z tamtejszym zamkiem, który w 1903 przejął jego syn August[5]. Po ojcu władał także dobrami Manasterzec[6][7][8][9], Postołów[10][11][12][13]. Po matce przejął dobra w Białozórce (w tym tamtejszy pałac)[14].
Był przewodniczącym oddziału dynowskiego Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego (1894-1905), delegatem Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego (1868-1870), Był członkiem Rady c. k. powiatu przemyskiego (1893)[2]. Był kolatorem kościołów i cerkwi unickich[4]. Ufundował ochronki dla dzieci w Lesku i w Bachórzcu, prowadzone przez siostry zakonne[4]. Dział w radzie szkolnej, kółku rolniczym i kasie Raiffeisena[4]. 8 listopada 1899 objął mandat posła Sejmu Krajowego Galicji VII kadencji (1895-1901) w okręgu Lisko po śmierci Józefa Wiktora i sprawował go do końca kadencji[2].
9 czerwca 1872 we Lwowie poślubił Elżbietę (wzgl. Elizę) Zamoyską herbu Jelita, córkę hr. Augusta Zamoyskiego (ur. 1846[2] wzgl. 1852[3], zm. 1916)[3][1][15]. Ich dziećmi byli: August (1873-1946), Franciszek (1874-1950), Zofia (1878-1965, od 1906 zamężna z Piotrem Jerzym Rostworowskim)[3], Róża (1881-1956), Anna (1885-1906, zm. Kairze), Jan (1888-1892)[1][16].
Był autorem publikacji pt. Kronika zamku leskiego[17]. Określony został jako senior szlachty ziemi sanockiej i przemyskiej[4].
Zmarł 21 grudnia 1924 w Bachórzcu[4]. Pogrzeb odbył się 23 grudnia 1924[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Herbarz polski 1908 ↓, s. 177.
- ↑ a b c d e f Almanach 1908 ↓, s. 486.
- ↑ a b c d e Rocznik szlachty (I) 1881 ↓, s. 246.
- ↑ a b c d e f g h † Świętego Państwa Rzymskiego hrabia Ignacy Krasicki. „Ziemia Przemyska”. 1, s. 2, 3 stycznia 1925.
- ↑ Ks. Władysław Lutecki: Historie niektóre Ziemi Sanockiej. Warszawa: Wiadomości Turystyczne, 1938, s. 23.
- ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkim Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1904, s. 106.
- ↑ Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z W. Ks. Krakowskiem. Kraków: 1905, s. 88.
- ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkiem Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1914, s. 100.
- ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkiem Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1918, s. 100.
- ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkim Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1904, s. 140.
- ↑ Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z W. Ks. Krakowskiem. Kraków: 1905, s. 118.
- ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkiem Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1914, s. 132.
- ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielkiem Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Lwów: 1918, s. 132.
- ↑ Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Cz. I. Wołyń. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2005, s. 425. ISBN 83-89188-32-5.
- ↑ Almanach 1908 ↓, s. 486-487.
- ↑ Almanach 1908 ↓, s. 487.
- ↑ Ks. Władysław Lutecki: Historie niektóre Ziemi Sanockiej. Warszawa: Wiadomości Turystyczne, 1938, s. 2.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Krasicki herbu Rogala. W: Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Rocznik szlachty polskiej. T. 1. Lwów: Księgarnia K. Łukaszewicza, 1881, s. 1-621.
- Krasiccy. W: Adam Boniecki: Herbarz polski. T. 12: Korty - Krzemieniewscy. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1908, s. 1-400.
- Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach błękitny. Genealogia żyjących rodów polskich. Lwów / Warszawa: 1908, s. 1-1127.
- † Świętego Państwa Rzymskiego hrabia Ignacy Krasicki. „Ziemia Przemyska”. Nr 1, s. 2, 3 stycznia 1925.
- Ignacy Krasicki. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-10-01].