Inwazja porywaczy ciał (film) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Gatunek | horror science fiction |
---|---|
Data premiery | 5 lutego 1956 |
Kraj produkcji | |
Język | |
Czas trwania | 80 min |
Reżyseria | |
Scenariusz | Daniel Mainwaring |
Główne role | |
Muzyka | |
Zdjęcia | |
Scenografia | |
Montaż | Robert S. Eisen |
Produkcja | |
Wytwórnia | |
Dystrybucja | Allied Artists Pictures |
Inwazja porywaczy ciał (ang. Invasion of the Body Snatchers) – amerykański horror science-fiction w reżyserii Dona Siegela z 1956 roku na podstawie powieści Jacka Finneya pod tym samym tytułem. W 1994 roku został wprowadzony do Narodowego Rejestru Filmowego Stanów Zjednoczonych jako film „znaczący kulturowo, historycznie bądź estetycznie”[1].
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Do Los Angeles przybywa psychiatra dr Hill na nagłą interwencję. W areszcie przetrzymywany jest przerażony mężczyzna deklarujący się jako lekarz i opowiada wydarzenia poprzedzające jego aresztowanie i przybycie do szpitala. Mężczyzna przedstawia się jako doktor Miles J. Bennell i wracając do rodzinnej miejscowości Santa Mira dostrzegł u niektórych osób silne przekonanie, że ich bliskich zastąpili identycznie wyglądające, obce osoby. Spotyka swoją byłą dziewczynę, Becky Driscoll, która niedawno wróciła do Santa Mira po rozwodzie[2].
Wieczorem Milesa wzywa jego przyjaciel Jack Belicec, który odkrył martwe ciało w swoim domu. Zastanawia ich brak odcisków palców czy wyraźnych rysów twarzy. Miles odwozi Becky do jej domu, gdzie niespodziewanie z piwnicy wychodzi ojciec kobiety. Tymczasem żona Jacka – Teddy z przerażeniem widzi, że trup zamienił w dokładną kopię jej męża. Miles łączy fakty i czując niebezpieczeństwo wobec Becky udaje się do jej domu. Przez ostrożność włamuje się do piwnicy Driscollów i odkrywa tam ciało Becky podobne do trupa Beliceców. Widząc w łóżku prawdziwą Becky, zabiera ją z mieszkania. Psychiatra Kauffman zostaje wezwany przez Milesa, jednak w mieszkaniu Beliceca ciało znika, podobnie sobowtór Becky. Kauffman stwierdza, że Miles padł ofiarą masowej histerii[2].
Następnego dnia wszystko się wydaje normalne w Santa Mira. Zwłaszcza, że ludzie deklarujący podmianę ich krewnych, szybko wracają do zdrowia. Belicecowie wprowadzają się do Milesa. Nocą podczas urządzania grilla w szklarni pojawiają się ogromne strąki zawierające ciała będące dokładnymi kopiami Milesa, Becky i Beliceców. Dochodzą do wniosku, że śpiących mieszkańców miasta zastępuje się dokładnymi fizycznymi duplikatami, a oryginały się zabija. Bennell próbuje wykonać połączenie międzymiastowe z władzami federalnymi, ale operatorka telefoniczna twierdzi, że wszystkie linie są zajęte. Czując, że duplikaci przejęli linie telefoniczne Miles z Becky postanawia zwrócić się do swej pielęgniarki Sally, a Belicecowie jadą do sąsiedniego miasta po pomoc[3].
Widząc samochody przed domem Sally Miles zachowuje ostrożność. Dostrzega, że są zgromadzeni w środku są sobowtóry podmienionych ludzi. Miles i Becky orientują się, że wszyscy mieszkańcy Santa Mira zostali zastąpieni i ukrywają w gabinecie lekarskim i postanawiają nie zasnąć, by uniknąć podobnego losu. Z ukrycia widza jak duplikaci wywożą strąki na okoliczne miejscowości w celu zasadzenia ich i zastąpienia nimi tamtejszych populacji. Do biura lekarza wkraczają sobowtórowie Kauffmana i Jacka. Sobowtór Kauffmana wyjaśnia, że dryfujące po kosmosie nasiona wylądowały na polu rolnika i wyrosły z nich strąki reprodukujące na podobieństwo ludzi i wchłaniają oryginały, tworząc z nich kopie pozbawione wyższych uczuć. W ten sposób zamierzają stworzyć idealny świat bez problemówe[3].
Miles i Becky sprzeciwiając światu pozbawionego indywidualizmu i emocji, ogłuszają obecnych w gabinecie strąkowych ludzi i uciekają. Próbują wtopić się w tłum, ale zdradzają sie widząc psa wbiegającego na ulicę. Para ucieka z Santa Mira przed ścigającymi ich strąkowymi ludzi i ukrywa się w opuszczonej kopalni. Po chwilowym odpoczynku słysząc melodię, Miles idzie na przeszpiegi i odkrywa dużą farmę szklarniową z setkami strąków ładowanych na ciężarówki. Wycieńczona Becky pada ze zmęczenia i po chwili staje się duplikatem. Przerażony Miles ucieka na autostradę. Strąkowi ludzie rezygnują z pościgu wiedząc, że Milesowi nikt nie uwierzy. Ten gorączkowo próbuje ostrzec przejeżdżających kierowców o zagrożeniu. Po wysłuchaniu historii Milesa dr Hill podejrzewa go o psychozę. Do szpitala trafia kierowca ciężarówki wyciągnięty spod ładunku gigantycznych strąków. Dr Hill wzywa policję o zablokowanie dróg z Santa Mira, a następnie dzwoni do FBI ku uldze Milesa[3].
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Kevin McCarthy – doktor Miles J. Bennell
- Dana Wynter – Becky Driscoll
- King Donovan – Jack Belicec
- Carolyn Jones – Theodora „Teddy” Belicec
- Larry Gates – doktor Dan „Danny” Kauffman
- Virginia Christine – Wilma Lentz
- Jean Willes – pielęgniarka Sally Withers
- Ralph Dumke – komendant policji Nick Grivett
- Kenneth Patterson – Stanley Driscoll
- Guy Way – oficer Sam Janzek
- Bobby Clark – Jimmy Grimaldi
- Eileen Stevens – Anne Grimaldi
- Beatrice Maude – babcia Grimaldi
- Whit Bissell – dr Hill
- Richard Deacon – dr Bassett
- Tom Fadden – Ira Lentz
- Everett Glass – dr Ed Pursey
- Dabbs Greer – Mac Lomax
- Pat O’Malley – bagażowy
- Sam Peckinpah – gazownik Charlie
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 25 Films Added to National Registry. The New York Times, 1994-11-15. [dostęp 2024-06-09]. (ang.).
- ↑ a b Invasion of the Body Snatchers (1956) | Plot Synopsis. Filmsite. [dostęp 2024-06-09]. (ang.).
- ↑ a b c Invasion of the Body Snatchers (1956) | Plot Synopsis (continued). Filmsite. [dostęp 2024-06-09]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Inwazja porywaczy ciał w bazie IMDb (ang.)
- Inwazja porywaczy ciał w bazie Filmweb