Itanium – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6a/Itanium2.png/220px-Itanium2.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e3/Itanium.png/220px-Itanium.png)
Itanium – procesor architektury IA-64 opracowany przez firmy Hewlett-Packard i Intel. Pierwsza wersja Itanium (nazwa kodowa: Merced), ukazała się w czerwcu 2001 roku. Procesor wykonany był w technologii 180 nm, taktowany zegarem 733 lub 800 MHz. Dostępne były dwie wersje: z 2 MB i z 4MB pamięci podręcznej L3. Ceny wahały się w granicach od 1 200 do 4 000 USD.
Mimo zaawansowanej technologicznie architektury będącej implementacją VLIW wydajność tych procesorów w trybie emulacji była mierna. Głównym problemem była wydajność w trybie IA-32, gdyż większość systemów (Windows 2000) oraz aplikacji było zaprojektowanych do pracy w trybie 32-bitowym[1]. W trybie IA-64 procesory Merced osiągały niewiele lepsze wyniki niż procesory klasy RISC, a dodatkowym problemem było znaczne wydzielanie ciepła. Z powodu wysokiej ceny oraz braku oprogramowania zostało sprzedanych tylko kilka tysięcy systemów z procesorem Merced[2]. Intel rozumiejąc problem braku oprogramowania dostarczył systemy z procesorem Merced do Niezależnych Producentów Aplikacji (ISV) oraz rozpoczął pracę nad drugą generacją procesora − Itanium 2.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Itanic 32bit emulation is ‘unusable’. No kidding — slower than a P100 The Register, 2001-01-23
- ↑ Itanium flunking Compaq server tests CNET, 2001-11-14