Józef Wereszczyński (1839–1925) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Józef Wereszczyński (przed 1908) | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
poseł Sejmu Krajowego Galicji | |
Okres | od 1870 |
poseł do austriackiej Rady Państwa | |
Okres | od 1870 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() |
Józef Wereszczyński (ur. 25 stycznia 1839 we Lwowie, zm. 24 sierpnia 1925 tamże[1]) – prawnik, ziemianin, poseł do galicyjskiego Sejmu Krajowego i austriackiej Rady Państwa.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Michała Wereszczyńskiego, lekarza (zm. 1877). Po ukończeniu studiów prawniczych (doktor praw) był praktykantem adwokackim (koncypientem) we Lwowie, a następnie praktykował jako adwokat w Dąbrowie w latach 1868–1871[1].
Ziemianin, właściciel dóbr Sasów, a także Firlejów i Korzelice[1]. Członek i działacz Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, członek jego Komitetu (24 czerwca 1874 - 30 czerwca 1881)[2].
Poseł do Sejmu Krajowego Galicji III, IV, V, VI ,VII, VIII i IX kadencji (1870-1913)[3], wybrany w I kurii obwodu Brzeżany, z okręgu wyborczego Brzeżany. W 1874 wybrany członkiem Wydziału Krajowego[4].
Poseł do austriackiej Rady Państwa III, IV i V kadencji (1870–1873 i 1874–1877), wybrany w III i IV kadencji przez Sejm Krajowy z kurii I (1870–1873). W Radzie Państwa V kadencji zasiadał od 24 października 1874 do 19 grudnia 1877 po wyborach uzupełniających w okręgu 9 kurii I (większej własności ziemskiej) Sambor–Staremiasto–Turka–Drohobycz–Rudki, po ustąpieniu Piotra Grossa. Zrezygnował w trakcie kadencji[1].
Prowadził rokowania z władzami wojskowymi w sprawie usunięcia koszar z Wawelu[5]. 7 sierpnia 1905 roku reprezentował Kraj podczas odbierania Wawelu z rąk austriackich, podpisując wraz z Zygmuntem Hendlem i Aleksandrem Denkerem kontrakt[6]. W 1908 roku, gdy po 35 latach ustępował z Wydziału Krajowego Sejm w uznaniu zasług przyznał mu "dożywotnią dotację w wysokości rocznej płacy, jaką dotąd pobierał"[7].
W 1890 roku otrzymał Order Żelaznej Korony III klasy[8].
W 1908 Rada gminna Dobromila nadała mu tytuł honorowego obywatela w uznaniu zasług dla całego kraju, a w szczególności dla miasta Herbutów[9].
Poślubił Malwinę z Jaworskich. Syn Antoni (1878–1948), profesor prawa, rektor Politechniki Lwowskiej. Córka Weronika wyszła za mąż w 1892 za Franciszka Biesiadeckiego (1869–1941), bibliofila[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Parlament Österreich Republik, Kurzbiografie Wereszczyński, Józef Dr. iur. [online], parlament.gv.at [dostęp 2019-10-11] (niem.).
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1874, s. 561; 1875, s. 564; 1876, s. 574; 1877, s. 549; 1878, s. 537; 1879, s. 533; 1880, s. 541; 1881, s. 557.
- ↑ Wybory z wielkiej własności Kurier Lwowski 1913 nr 312 s.2
- ↑ Jubileusz Kurier Lwowski 1899 nr 14 s.3
- ↑ Restauracja Wawelu Kurier Lwowski 1898 nr 127 s. 3
- ↑ Kronika. Odebranie Wawelu Czas 1905 nr 178 z 7 sierpnia s. 2
- ↑ Sejm. Posiedzenie wieczorne Kurier Lwowski 1908 nr 499 s.2
- ↑ Kronika Ordery Kurier Lwowski 1890 nr 57 s.5
- ↑ Kronika. Honorowe obywatelstwo. „Kurjer Lwowski”. Nr 512, s. 5, 2 listopada 1908.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Grodziski, Sejm Krajowy Galicyjski 1861-1914, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 1993, ISBN 83-7059-052-7, OCLC 830051670 .
- "Wykaz Członków Sejmu krajowego królestwa Galicyi i Lodomeryi, tudzież Wielkiego Księstwa Krakowskiego w roku 1870", Lwów 1870