Jan Marciszczuk – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Zawód, zajęcie | |
Miejsce zamieszkania | |
Narodowość | |
Wyznanie | |
Małżeństwo | Anna Stępkowska |
Dzieci | Piotr |
Odznaczenia | |
![]() |
Jan Marciszczuk (ur. 1882, zm. 1 stycznia 1945)[1][2] – polski rolnik i młynarz, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, ofiara zbrodni ukraińskich nacjonalistów.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był rolnikiem i właścicielem niewielkiego młyna położonego w odległości około 3 km od Szczurowic (powiat radziechowski w województwie tarnopolskim), gdzie mieszkał wraz z żoną Anną z d. Stępkowską i synem Piotrem (ur. 1927). Podczas okupacji niemieckiej Marciszczukowie ukrywali w swoim gospodarstwie czworo Żydów. Początkowo była to Klara Hart z kilkuletnim synem Aleksandrem, a później dołączyli do nich Mendel Friedman i jego syn Izaak[1][2]. Motywacją do niesienia pomocy Żydom były przekonania religijne Marciszczuków[2].
Marciszczukowie kontynuowali niesienie pomocy nawet po tym, jak ich gospodarstwo spłonęło w wyniku przypadkowego zaprószenia ognia przez ukrywanych. Pomagała im w tym czasie rodzina i ks. Stanisław Mazak, również zaangażowany w pomoc Żydom. Łącznikiem pomiędzy ukrywanymi a duchownym był syn Piotr[1].
Jan Marciszczuk został zamordowany w 1945 roku przez ukraińskich nacjonalistów. Wówczas jego żona, syn oraz Żydzi przenieśli się do Łopatyna. Później Marciszczukowie zostali przesiedleni na tzw. Ziemie Odzyskane[1].
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]W 1984 roku Instytut Jad Waszem pośmiertnie uhonorował Jana Marciszczuka, a także jego żonę i syna, tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata[1][2].