Jaromir (książę czeski) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
książę Czech | |
Okres | |
---|---|
Poprzednik | |
Następca | |
książę Czech | |
Okres | |
Poprzednik | |
Następca | |
książę Czech | |
Okres | |
Poprzednik | |
Następca | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data śmierci | |
Jaromir (zm. 4 listopada 1035) – książę czeski z dynastii Przemyślidów. Panował w latach 1003, 1004–1012, 1033–1034. Syn Bolesława II Pobożnego i jego żony Emmy, młodszy brat Bolesława Rudego. Po śmierci Władywoja przejął tron, jednak został obalony przez Bolesława Chrobrego, który pomógł odzyskać tron jego starszemu bratu. Powrócił na tron dzięki zbrojnej pomocy króla niemieckiego Henryka II, uzyskanej za cenę złożenia hołdu lennego Henrykowi. Należał do najwierniejszych stronników cesarskich, wspomagał Niemców w wojnie przeciwko Polakom. W roku 1012 został obalony przez swojego brata Oldrzycha i udał się na wygnanie. Udało mu się na krótko powrócić na tron w roku 1033. W roku 1034 Oldrzych odzyskał władzę, a Jaromir został uwięziony przez cesarza Henryka II w Utrechcie. Zmarł rok później, najprawdopodobniej zamordowany. Jak donoszą kroniki, Jaromira wykastrowano z polecenia Bolesława III Rudego. Według Kosmasa został zamordowany przez Wrszowców.