Jerzy Szarecki – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | polska |
Język | polski |
Dziedzina sztuki | pisarz |
Jerzy Szarecki, pseud. Mewius (ur. 9 grudnia 1910 w Charkowie, zm. 29 marca 1934 w Warszawie) – polski pisarz marynistyczny, publicysta i dziennikarz[1].
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 196–5–22)[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Jerzy_Szarecki_-_gr%C3%B3b.jpg/210px-Jerzy_Szarecki_-_gr%C3%B3b.jpg)
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]- 1928 – Buty bosmana Capa – opowiadanie
- 1928 – Szleterman – opowiadanie
- 1928 – Wspaniali żeglarze – opowiadanie
- 1928 – Ananas – opowiadanie
- 1928 – Na oku – opowiadanie
- 1928 – Przyjaciele – opowiadanie
- 1929 – Madera – opowiadanie
- 1929 – Legenda rybackiej wsi – opowiadanie
- 1929 – Gdy umrę... – opowiadanie
- 1929 – Groźny Kapitan – zbiór opowiadań
- 1929 – Na pokładzie „Lwowa” – zbiór opowiadań
- 1931 – Czapka topielca – zbiór opowiadań
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Profil pisarza w Internetowym Polskim Słowniku Biograficznym.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: JERZY SZARECKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-02-05] .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Publikacje Jerzego Szareckiego w bibliotece Polona