Johnny Mandel – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 23 listopada 1925 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 29 czerwca 2020 |
Zawód, zajęcie | kompozytor, aranzer |
John Alfred Mandel (ur. 23 listopada 1925 w Nowym Jorku, zm. 29 czerwca 2020 w Ojai[1][2]) – amerykański kompozytor i aranżer popularnych piosenek, muzyki filmowej i jazzu. Muzycy, z którymi współpracował to Count Basie, Frank Sinatra, Peggy Lee, Anita O’Day, Barbra Streisand, Tony Bennett, Diane Schuur i Shirley Horn.
Mandel skomponował, poprowadził i zaaranżował muzykę do wielu ścieżek dźwiękowych do filmów. Jego najwcześniejszą zasługą był wkład w I Want to Live! w 1958, który był nominowany do nagrody Grammy.
Inne kompozycje Mandela to „Suicide Is Painless”[3] (motyw z filmu i serialu M * A * S * H), „Close Enough for Love”, „Emily” i „A Time for Love” (nominowany do nagrody Nagroda Akademii). Napisał wiele partytur filmowych, w tym partyturę do filmu „Brodziec”. Piosenka miłosna tego filmu, „The Shadow of Your Smile”, którego współautorem był Paul Francis Webster, zdobyła nagrodę Akademii w 1965 za najlepszą piosenkę oryginalną oraz nagrodę Grammy za piosenkę roku w 1966.
Wczesne życie
[edytuj | edytuj kod]John Alfred Mandel urodził się w Nowym Jorku 23 listopada 1925[4]. Jego rodzicami byli Alfred, producent odzieży i Hannah (Hart-Rubin), śpiewaczka operowa, która odkryła, że jej syn ma słuch absolutny w wieku pięciu lat[5][6]. Pochodził z żydowskiej rodziny[7]. Mandel otrzymał lekcje gry na fortepianie, ale przeszedł na trąbkę, a później puzon.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Studiował w Manhattan School of Music i Juilliard School. W 1943 grał na trąbce ze skrzypkiem jazzowym Joe Venuti. W następnym roku pracował w 1944 z Billym Rogersem i puzonem w zespołach takich muzyków jak: Boyd Raeburn, Jimmy Dorsey, Buddy Rich, Georgie Auld i Chubby Jackson. W 1949 towarzyszył piosenkarzowi June Christy w orkiestrze Boba Coopera. W latach 1951–1953 grał i aranżował muzykę w orkiestrze Elliota Lawrence'a, w 1953 z Count Basie. Później mieszkał w Los Angeles, gdzie grał na trąbce basowej dla Zoot Sims.
W 1944 roku został absolwentem New York Military Academy z 1944 w Cornwall-on-Hudson w Nowym Jorku. Napisał kompozycje jazzowe, w tym „Not Really the Blues” dla Woody'ego Hermana w 1949, „Hershey Bar” (1950) i „Pot Luck” (1953) dla Stana Getza, „Straight Life” (1953) i „Low Life” (1956) dla Count Basie, a także „Tommyhawk” (1954) dla Cheta Bakera.
Wykonał interpretację „Gnossiennes nr 4 i nr 5” Erika Satie na pianinie do filmu Being There (1979).
Zdobył nagrodę Grammy za najlepszy instrumentalny towarzyszący wokal w 1981 roku za piosenkę „Velas” autorstwa Quincy'ego Jonesa, i ponownie w 1991 roku za utwór Natalie Cole i Nat Kinga Cole'a „Unforgettable” a rok później po raz kolejny za album „Here's to Life” autorstwa Shirley Horn.
W 2004 Mandel zaaranżował album Tony'ego Bennetta The Art of Romance. Bennett i Mandel współpracowali wcześniej przy albumie Bennetta pt. The Movie Song Album (1966), dla którego Mandel zaaranżował i poprowadził utwory „Emily” i „The Shadow of Your Smile”, a także był dyrektorem muzycznym albumu.
Johnny Mandel, Człowiek i jego muzyka z udziałem The DIVA Jazz Orchestra i wokalistki Ann Hampton Callaway został nagrany na żywo w Jazz w klubie Coca-Coli w Lincoln Center w Dizzy w maju 2010 roku, a wydany przez Arbors Records w marcu 2011 roku[8].
Życie osobiste i zaszczyty
[edytuj | edytuj kod]Mandel poślubił Lois Lee w 1959[9] i Martha Blanner w 1972[10] i miał córkę Marissę urodzoną w 1976[11]. Mandel był także kuzynem kompozytora filmowego Milesa Goodmana[12].
Mandel otrzymał tytuł doktora honoris causa muzyki od Berklee College of Music w 1993[13][14]. Był laureatem nagrody NEA Jazz Masters Award 2011[15]. Następnie otrzymał nagrodę Grammy Trustees Award w 2018, która jest przyznawana przez The Recording Academy „osobom, które podczas kariery muzycznej wniosły znaczący wkład, poza występem, w dziedzinie nagrywania”[16].
Mandel zmarł 29 czerwca 2020 w wieku 94 lat. Wieść o jego śmierci została po raz pierwszy ogłoszona przez jego przyjaciela i muzyka Michaela Feinsteina, który nie podał dalszych szczegółów.
Wybrane prace
[edytuj | edytuj kod]Kompozycje
[edytuj | edytuj kod]- „A Christmas Love Song” (teksty Alana Bergmana i Marilyn Bergman)
- „Close Enough for Love” (tekst Paula Williamsa)
- „Emily” (tekst – Johnny Mercer)
- „Little Did I Dream” (tekst Davida Frishberga)
- „The Shadow of Your Smile” (tekst Paula Francisa Webstera)
- „Suicide Is Painless” (tekst Mike Altman)
- „Summer Wishes, Winter Dreams” (tekst: Alan Bergman i Marilyn Bergman)
- „A Time for Love” (tekst Paula Francisa Webstera)
- „Where Do You Start?” (tekst: Alan Bergman i Marilyn Bergman)
- „You Are There” (tekst Dave'a Frishberga)
- „The Moon Song” (po raz pierwszy w reżyserii Charliego Hadena i Pat Metheny w Beyond the Missouri Sky, 1997)
Aranżacje
[edytuj | edytuj kod]- 1956: Hoagy Sings Carmichael autorstwa Hoagy Carmichael
- 1960: Ring-a-Ding-Ding! autor: Frank Sinatra
- 1962: I Dig the Duke! I Dig the Count! autor: Mel Tormé
- 1966: „ Emily ” i „ The Shadow of Your Smile ” z albumu The Movie Song Album Tony'ego Bennetta
- 1975: „ Mirrors ” Peggy Lee
- 1981: "Velas" z The Dude w wykonaniu Quincy Jonesa
- 1992: Here's to Life w wykonaniu Shirley Horn
- 1992: The Christmas album autorstwa Manhattan Transfer
- 1995: Pearls Davida Sanborna
- 1999: When I Look in Your Eyes autorstwa Diany Krall
- 2001: You're My Thrill autorstwa Shirley Horn
- 2004: The Art of Romance autorstwa Tony'ego Bennetta
- 2009: Love Is the Answer autorstwa Barbary Streisand
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Johnny Mandel skomponował i / lub zaaranżował muzykę do następujących filmów lub programów telewizyjnych:
- 1958: Chcę żyć!
- 1960: Trzeci głos
- 1961: Łamacze prawa
- 1963: Drums of Africa
- 1964: The Americanization of Emily
- 1965: Brodziec
- 1965: Mister Roberts (serial telewizyjny; 1 odcinek)
- 1966: Ruchomy cel
- 1966: Rosjanie nadchodzą
- 1966: Bob Hope Presents the Chrysler Theatre (serial; 2 odcinki)
- 1967: Zbieg z Alcatraz
- 1968: Ładna trucizna
- 1969: Niebo z bronią
- 1969: Ów chłodny dzień w parku
- 1969: Some Kind of a Nut
- 1970: M*A*S*H
- 1970: Mężczyzna, który miał władzę nad kobietami
- 1972: M*A*S*H (serial telewizyjny; 12 odcinków)
- 1972: Podróż przez Rosebud
- 1972: Molly and Lawless John
- 1973: Ostatnie zadanie
- 1973: Letnie życzenia, zimowe marzenia
- 1974: W.
- 1975: Ucieczka na Górę Czarownic
- 1976: Zwariowany piątek
- 1976: Żeglarz, który utracił łaski morza
- 1979: Agata
- 1979: Wystarczy być
- 1979: The Baltimore Bullet
- 1980: Too Close for Comfort (serial telewizyjny; 2 odcinki)
- 1980: Golfiarze
- 1982: Śmiertelna pułapka
- 1982: Lookin 'to Get Out
- 1982: Werdykt
- 1986: Niesamowite historie (serial; 1 odcinek)
- 1989: Brenda Starr
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- 1953: Dance Session z Count Basie (Clef)
- 1966: Quietly There, Kwintet Billa Perkinsa (Riverside)
- 1958: A Sure Thing: David Allen Sings Jerome Kern (Pacific Jazz)
- 1983: The Shadow of Your Smile...Pinky Winters Sings Johnny Mandel...with Lou Levy (Cellar Door)
- 1984: Zoot Sims Plays Johnny Mandel: Quietly There (Fantasy)
- 1993: A Time for Love... The Music of Johnny Mandel, Bill Watrous (GNP Crescendo)
- 1994: Fred Hersh Plays Johnny Mandel: I Never Told You So (Varèse Sarabande)
- 2011: Johnny Mandel, Człowiek i jego muzyka, z The DIVA Jazz Orchestra i Ann Hampton Callaway (Arbors)
- 2014: Quietly There, Harry Allen/Jan Lundgren Quartet (Stunt)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Johnny Mandel, 94, Writer of Memorable Movie Scores, Is Dead – The New York Times [online], www.nytimes.com [dostęp 2020-07-09] (ang.).
- ↑ Johnny Mandel Dead: Composer Who Wrote ‘MASH’ Theme Song Was 94 – Variety [online], variety.com [dostęp 2020-07-09] (ang.).
- ↑ MASH | full Official Chart History | Official Charts Company [online], www.officialcharts.com [dostęp 2020-07-09] (ang.).
- ↑ Steven Strunk , Mandel, Johnny [John Alfred], Grove Music Online. Oxford Music Online. Oxford University Press, 2003, DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.J286900 (ang.).
- ↑ ASCAP.com | Index [online], www.ascap.com [dostęp 2020-10-03] .
- ↑ Johnny Mandel | Encyclopedia.com [online], www.encyclopedia.com [dostęp 2020-07-09] (ang.).
- ↑ https://jazzday.com/media/AC0808_Mandel_Johnny_Transcript.pdf
- ↑ DIVA: Sherrie Maricle. Retrieved February 10, 2014.
- ↑ California, Marriage Index, 1949–1959, a subscription site. Retrieved February 26, 2014.
- ↑ California, Marriage Index, 1960–1985, a subscription site. Retrieved February 26, 2014.
- ↑ Contemporary musicians. [electronic resource : profiles of the people in music]. ISBN 978-0787632533.
- ↑ Miles Goodman, Film Composer and Jazz Record Producer, Dies [online], www.apnewsarchive.com [dostęp 2020-07-09] .
- ↑ Honorary Degree Recipients | Berklee College of Music [online], www.berklee.edu [dostęp 2020-07-09] (ang.).
- ↑ Commencement 1993 | Berklee College of Music [online], www.berklee.edu [dostęp 2020-07-09] (ang.).
- ↑ National Endowment for the Arts Announces Live Webcast of 2011 NEA Jazz Masters Awards Ceremony & Concert on January 11, 2011 | NEA [online], arts.gov [dostęp 2020-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-23] (ang.).
- ↑ Trustees Award | GRAMMY.com [online], www.grammy.com [dostęp 2020-07-09] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Johnny Mandel w bazie AllMusic (ang.)
- Johnny Mandel w Discogs
- Johnny Mandel w IMDb
- Johnny Mandel w Songwriters Hall of Fame
- Wywiad z Marc Myers w JazzWax
- Absolwenci Wyróżnienia. nyma.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-27)]. na stronie archiwów Akademii Wojskowej w Nowym Jorku
- Wywiad z historią mówioną NAMM 26 sierpnia 2009
- ISNI: 0000000079804298
- VIAF: 102341215
- LCCN: no90017628
- GND: 134698541
- NDL: 001326071
- BnF: 138970235
- SUDOC: 07099384X
- SBN: RAVV089011
- NKC: xx0064495
- BNE: XX1316280
- NTA: 071344500
- BIBSYS: 1052262
- CiNii: DA13300040
- PLWABN: 9810679601205606
- NUKAT: n2013188710
- J9U: 987007264800305171
- LNB: 000047746
- NSK: 000112587
- CONOR: 61962851
- KRNLK: KAC201940128
- LIH: LNB:JvF;=Bc