Kalka techniczna – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/Samples_of_TAKEYO_tracing_paper.jpg/220px-Samples_of_TAKEYO_tracing_paper.jpg)
Kalka techniczna (kalka kreślarska, kalka szkicowa) – rodzaj przezroczystego papieru o gramaturze 40-100 g/m², który jest używany głównie do sporządzania na nim rysunków technicznych ołówkiem lub tuszem[1].
Kalka techniczna cechuje się:
- dobrą wytrzymałością mechaniczną (zwłaszcza na zginanie i przedarcie)
- równą, gładką powierzchnią (ale bez połysku)
- stabilnością wymiarową
- odpornością na wymazywanie
- odpornością na wielokrotne skrobanie korekcyjne
- brakiem skłonności do przedzierania się wzdłuż linii prowadzonych twardym ołówkiem
- neutralnym pH
Kalka techniczna absorbuje wilgoć z powietrza atmosferycznego, w wyniku czego ulega marszczeniu. Powinna być opakowana w papier wodoodporny.
- Standardowe parametry kalk technicznych według norm ISO
Masa arkusza | Gęstość | Wilgotność | Chropowatość | Przezroczystość | Wytrzymałość na rozciąganie | Odczyn powierzchni |
---|---|---|---|---|---|---|
ISO 536[2] (g/m²) | (kg/m³) | ISO 287[3] (%) | ISO 8791-2[4] (ml/min) | ISO 2469[5] (%) | ISO 1974[6] (mN) | ISO 6588-1[7] (pH) |
42 | 1200–1235 | 7 | 100–300 | 79 ±5 | 220–440 | 6–7 |
53 | 1200–1235 | 7 | 100–300 | 77 ±5 | 220–440 | 6–7 |
63 | 1220–1250 | 7 | 100–300 | 75 ±5 | 220–440 | 6–7 |
73 | 1220–1250 | 7,5 | 100–300 | 75 ±5 | 220–440 | 6–7 |
83 | 1220–1250 | 7,5 | 100–300 | 75 ±5 | 220–440 | 6–7 |
93 | 1220–1250 | 7,5 | 100–300 | 75 ±5 | 220–440 | 6–7 |
100 | 1220–1250 | 7,5 | 100–300 | 75 ±5 | 220–440 | 6–7 |
112 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 73 ±5 | 220–440 | 6–7 |
130 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 69 ±5 | 220–440 | 6–7 |
150 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 65 ±5 | 220–440 | 6–7 |
160 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 61 ±5 | 220–440 | 6–7 |
170 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 59 ±5 | 220–440 | 6–7 |
190 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 55 ±5 | 220–440 | 6–7 |
200 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 53 ±5 | 220–440 | 6–7 |
240 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 47 ±5 | 220–440 | 6–7 |
280 | 1220–1250 | 8 | 100–300 | 45 ±5 | 220–440 | 6–7 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ kalka szkicowa, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2019-02-19] .
- ↑ PN-EN ISO 536:2012. PKN. [dostęp 2019-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-20)].
- ↑ PN-EN ISO 287:2011. PKN. [dostęp 2019-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-20)].
- ↑ ISO 8791-2:2013. ISO. [dostęp 2019-02-19]. (ang.).
- ↑ ISO 2469:2014. ISO. [dostęp 2019-02-19]. (ang.).
- ↑ PN-EN ISO 1974:2012. PKN. [dostęp 2019-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-20)].
- ↑ ISO 6588-1:2012. ISO. [dostęp 2019-02-19]. (ang.).