Kamieniczki – Wikipedia, wolna encyklopedia
Część miasta Bielawy | |
![]() Hotel Dębowy w Kamieniczkach | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Miasto | |
Wysokość | 350-410 m n.p.m. |
Strefa numeracyjna | 74 |
Tablice rejestracyjne | DDZ |
Położenie na mapie Bielawy ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu dzierżoniowskiego ![]() | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c7/Zbiornik_Sudety_w_Bielawie.jpg/240px-Zbiornik_Sudety_w_Bielawie.jpg)
Kamieniczki – dawna wieś, obecnie dzielnica Bielawy, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie miejskiej Bielawa.
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Kamieniczki leżą na zachodnim skraju Bielawy, na granicy Gór Sowich i Przedgórza Sudeckiego, u wylotu Doliny Kamiennej, na wysokości około 350-410 m n.p.m.[1]
Podział administracyjny
[edytuj | edytuj kod]W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Najprawdopodobniej w XVIII wieku na tym terenie istniała leśniczówka, natomiast w 1778 roku zbudowano tu wapiennik, w którym przerabiano surowiec wydobywany w Dolinie Wapiennej[1]. Kamieniczki powstały w XIX wieku jako letniskowa kolonia Bielawy[1]. Wzniesiono tu wtedy osiedle willowe i duży zespół budynków pensjonatowych, gospodę i schronisko młodzieżowe[1]. W 1900 roku przez miejscowość przeprowadzono linię kolejową, co przyczyniło się do dalszego rozwoju miejscowości[1]. Utworzono tu kąpielisko, a w okolicy wytyczono trasy turystyczne[1]. Po 1945 roku Kamieniczki utraciły charakter letniskowy ponieważ zespół pensjonatów przekształcono w duży zespół sanatoriów przeciwgruźliczych[1]. W 1973 roku zbudowano tu Jezioro Bielawskie o powierzchni około 25 ha[1]. Na jego brzegu znajduje się ośrodek wypoczynkowy, basen, plaża, boisko sportowe i lokale gastronomiczne[1].
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]Na ulicy Korczaka zachował się zespół charakterystycznych budynków pensjonatowo-willowych pochodzących z XIX i XX wieku, mających cechy secesji i historyzmu[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 186, 187. ISBN 83-85773-12-6.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1995, ISBN 83-85773-12-6.