Kazimiera Muszałówna – Wikipedia, wolna encyklopedia

Kazimiera Teofila Muszałówna
Data i miejsce urodzenia

5 kwietnia 1902
Warszawa

Data i miejsce śmierci

15 września 1980
Warszawa

Miejsce spoczynku

cmentarz Bródnowski

Zawód, zajęcie

dziennikarka, działaczka sportowa

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (II RP)
Grób Kazimiery Muszałówny na cmentarzu Bródnowskim

Kazimiera Teofila Muszałówna (ur. 5 kwietnia 1902 w Warszawie, zm. 15 września 1980 tamże) – polska publicystka, dziennikarka i działaczka sportowa. Jedna z pierwszych polskich dziennikarek sportowych.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w rodzinie Władysława i Kazimiery z Dzieweczyńskich, od 1916 do 1920 działała w drużynie harcerskiej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej była sanitariuszką przy 2 Brygadzie Jazdy. Po złożeniu egzaminu dojrzałości studiowała na wydziale społecznym i finansowo-ekonomicznym w warszawskiej Szkole Nauk Politycznych, a następnie podjęła pracę dziennikarki. W 1925 założyła i prowadziła do 1939 jedyną w Polsce agencję prasową zajmującą się tylko i wyłącznie tematyką sportową, była to Agencja Sportowo-Telegraficzna „Centrosport”[1]. W 1931 została sekretarzem generalnym Rady Naukowej Wychowania Fizycznego, należała do Junactwa i Harcerstwa Polskiego, była członkiem zarządu Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich, Polskiego Związku Lekkoatletycznego, Polskiego Związku Narciarskiego. Należała do Związku Polskich Zawodników Sportowych, Aeroklubu Akademickiego, Syndykatu Dziennikarzy Warszawskich, Stowarzyszenia Kobiet z Wyższym Wykształceniem, Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy, Towarzystwa Opieki nad Dziećmi przy warszawskim sądzie dla nieletnich. Wchodziła w skład członków założycieli Zespołu Literackiego Przedmieście, publikowała liczne felietony i artykuły dotyczące tematów ekonomicznych, społecznych i sportowych. Ukazywały się one w Bluszczu, Kobiecie Współczesnej, Ilustrowanym Kurierze Codziennym, Epoce, Kurierze Porannym i Starcie. Start powstał w 1927 i istniał do 1936, było to czasopismo dla kobiet, Kazimiera Muszałówna redagowała je do 1935. Jako dziennikarka uczestniczyła we wszystkich ważniejszych wydarzeniach sportowych, do historii przeszły jej bezpośrednie komentarze z olimpiady w Berlinie[2]. Za swoje zaangażowanie społeczne została przed 1939 odznaczona Krzyżem Zasługi. Po 1945 związała się z redakcją Życia Warszawy, gdzie prowadziła dział popularnonaukowy[3]. Ponadto tłumaczyła literaturę i prasę z języka angielskiego.

Zmarła 15 września 1980, pochowana na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 15F-3-25/26).

Twórczość (książki)

[edytuj | edytuj kod]
  • „Baran-zdrajca”
  • „Pod sztandarem olimpijskim”
  • „Zimowi olimpijczycy”

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Universitas, Muszałówna Kazimiera
  2. Maciej Stańczyk, Olimpiada dla nazistów [online], Onet.pl, 30 sierpnia 2011 [zarchiwizowane z adresu 2013-06-25].
  3. Stefan Bratkowski, Zanim się wycofał [online], Studio Opinii, 13 grudnia 2011 [zarchiwizowane z adresu 2013-06-02].
  4. M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 104 „za zasługi na polu rozwoju sportu”.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]