Kolektywizacja – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kolektywizacja – nadawanie formy zbiorowej, czyli kolektywnej, na przykład przekształcanie indywidualnych gospodarstw rolnych w spółdzielnie rolnicze (zob. RSP, Kołchoz), warsztatów rzemieślniczych w spółdzielnie produkcyjne itp.
Kolektywizacja wsi – przymusowe wstępowanie rolników do spółdzielni, połączone z procesem łączenia gruntów rolnych we wspólnoty spółdzielcze.
Proces kolektywizacji cechują najczęściej: zastosowanie środków przymusu ekonomicznego, w szczególności system przymusowych dostaw żywności (kontyngentów) oraz zwiększone obciążenia podatkowe, oddziaływanie aparatu administracyjnego, policyjnego i propagandowego oraz przemoc fizyczna prowadząca do terroru państwowego[1].
- Osobny artykuł:
- Osobny artykuł:
- Osobny artykuł:
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Kołchoz
- Państwowe gospodarstwo rolne
- Rolnicza spółdzielnia produkcyjna
- Kółko rolnicze
- Wielki terror (ZSRR)
- Wielki głód na Ukrainie
- Kibuc
- Kolektywizm
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nowa Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2004, s. 449-450 (tom 4). ISBN 83-0114-179-4.