Koloroterapia – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą medyczną. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c0/Chakras.svg/150px-Chakras.svg.png)
Koloroterapia (inaczej chromoterapia) – jedna z niekonwencjonalnych metod leczniczych polegająca na eksponowaniu zmysłu wzroku danej osoby na odpowiednie barwy. Koloroterapia ma uspokajać, relaksować lub pobudzać. Koloroterapia zakłada że przebywając w otoczeniu różnych barw, możemy mieć więcej energii do życia, więcej optymizmu. Pierwszymi ludźmi, którzy przypuszczali pozytywny wpływ kolorów byli mieszkańcy Egiptu, Indii i Chin. Współczesna koloroterapia wykorzystuje zdobycze nowoczesnej techniki i zajmuje jedno z wiodących miejsce wśród metod medycyny alternatywnej (niekonwencjonalnej). Jest jedną z najtańszych, najbezpieczniejszych metod terapeutycznych. Ma być stosowana, jako metoda leczenia uzupełniającego, wspomagająca podstawowe metody lecznicze[1].
Krytyka
[edytuj | edytuj kod]Brakuje dowodów na to, że kolory mogą wpływać na zdrowie.
Brakuje również jednoznacznych dowodów na to, jak dany kolor będzie wpływał na samopoczucie i emocje pacjentów, gdyż:
- doniesienia z badań na ten temat są sprzeczne;
- w różnych kulturach kolory posiadają inne znaczenia;
- ważny jest kontekst w jakim doświadczany jest kolor;
- wpływać mogą również inne czynniki, jak kontrast czy nasycenie.
Podawane uzasadnienia dla ewentualnego mechanizmu leczniczego są niejasne lub uproszczone, a rekomendacje dla stosowania danego koloru wynikają często z osobistych preferencji praktyków metody. W podręcznikach opisujących terapię, brakuje również spójnych wytycznych i instrukcji, a nawet poprawnej klasyfikacji kolorów.
Chromoterapię należy rozróżnić od fototerapii – zabiegów medycznych wykorzystujących światło, których mechanizmy działania wyjaśniane są przez fotobiologię. Praktycy koloroterapii wykorzystują czasem koncepcje i doniesienia z badań nad fototerapią dla pozornego uzasadnienia swoich tez.
Niektórzy krytycy metody zwracają uwagę na potencjalne niebezpieczeństwo uszkodzenia wzroku podczas wykorzystywania lamp LED w nieodpowiedni sposób[2][3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jwala Prasad , Chromoterapia, czyli wiedza o leczeniu chorób kolorami, 1993 .
- ↑ Ruth Brent Tofle i inni, Color in healthcare environments, USA: Coalition for Health Environments Research, 2004, ISBN 0-9743763-1-0, OCLC 69241592 .
- ↑ Sebastien Point , The danger of chromotherapy, „Skeptical Inquirer”, 41 (4), 2017 (ang.).