Kosmos 1443 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Indeks COSPAR | 1983-013A |
---|---|
Państwo | |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum | 191 km |
Apogeum | 259 km |
Okres obiegu | 88,94 min |
Nachylenie | 51,64° |
Czas trwania | |
Początek misji | 2 marca 1983 09:37[1] UTC |
Powrót do atmosfery | 19 września 1983 |
Wymiary | |
Masa całkowita | 20 000 kg[1] |
Kosmos 1443 – trzeci start radzieckiego bezzałogowego statku kosmicznego TKS-3 z zadaniem połączenia się ze stacją kosmiczną Salut 7.
Przebieg misji
[edytuj | edytuj kod]2 marca 1983 roku z kosmodromu Bajkonur w Kazachstanie za pomocą rakiety Proton K statek został wprowadzony na początkową orbitę o parametrach: perygeum – 191 km, apogeum – 259 km, czasie obiegu – 88,94 min i nachyleniu orbity – 51,64°[2]. 10 marca 1983 roku pojazd połączył się z Salutem 7. Na pokładzie znajdowały się materiały zaopatrzeniowe dla kolejnych stałych i czasowych załóg stacji orbitalnej. W czasie automatycznego dokowania stacja nie miała żadnej załogi. Masa dostarczonego sprzętu i paliwa wynosiła około trzech ton. Załoga Sojuza T-9 (Władimir Lachow oraz Aleksandr Aleksandrow) po dotarciu na Saluta 7 przepompowała paliwo oraz w dniach 1 i 3 listopada 1983 zamontowała przywiezione na pokładzie Kosmosa 1443 baterie słoneczne na powierzchni bazy satelitarnej, co umożliwiło zwiększenie zaopatrzenia w energię urządzeń pokładowych.
Kosmos 1443 został odłączony od zespołu orbitalnego Salut 7 i Sojuz T-9 w dniu 14 sierpnia 1983 roku i skierowany w stronę Ziemi. Moduł orbitalny spłonął nad zachodnią częścią Oceanu Spokojnego 19 września 1983 roku, natomiast kapsuła załadowana około 250 kg filmów, oraz innych niepotrzebnych już na orbicie materiałów 23 sierpnia 1983 roku wylądowała oddzielnie na spadochronie na terenie ZSRR[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Mark Wade: TKS. [w:] Encyclopedia Astronautica [on-line]. [dostęp 2014-12-07]. (ang.).
- ↑ Wykaz obiektów kosmicznych wysłanych w roku 1983. „Astronautyka”. 130 (6), s. 12, 1983. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum. ISSN 0004-623X.
- ↑ Władysław Geisler. Ważniejsze starty i wydarzenia na orbicie. „Astronautyka”. 133 (3), s. 23, 1984. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum. ISSN 0004-623X.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Marks, Baza satelitarna Alfa, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Warszawa 1997, ISBN 83-204-2203-5