Kratylos – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kratylos (ur. w II połowie V wieku p.n.e – zm. na początku IV wieku p.n.e) – presokratejski filozof grecki, zwolennik Heraklita, pierwszy nauczyciel filozofii Platona.
Utrzymywał, że nie tylko nie da się wejść dwa razy do tej samej rzeki (jak twierdził Heraklit), ale i nie da się wejść do tej samej rzeki nawet jeden raz, ze względu na wartkość prądu. W słowach był oszczędny, gdyż uważał, że nie są one zdolne oddać znaczenia mijającej chwili[1].
Jego poglądy znane są pośrednio z twórczości Platona (dialog Kratylos) i Arystotelesa (Metafizyka)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ B.A.G. Fuller, Historia filozofii, Warszawa 1966, t.1, s.129
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- David Sedley , Plato's ''Cratylus'', [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy, CSLI, Stanford University, 23 sierpnia 2018, ISSN 1095-5054 [dostęp 2018-08-25] (ang.).