Kurt Atterberg – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Kurt Atterberg | |
Imię i nazwisko | Kurt Magnus Atterberg |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Pochodzenie | szwedzkie |
Data i miejsce śmierci | |
Gatunki | |
Zawód | kompozytor, dyrygent, krytyk |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Kurt Magnus Atterberg (ur. 12 grudnia 1887 w Göteborgu, zm. 15 lutego 1974 w Sztokholmie[1][2]) – szwedzki kompozytor i dyrygent.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Z zawodu inżynier[1][2], od 1912 do 1968 roku był pracownikiem szwedzkiego urzędu patentowego[2]. Muzycznie pozostał w dużej mierze samoukiem[2]. W latach 1910–1911 uczył się kompozycji u Andreasa Halléna w sztokholmskim konserwatorium[1][2]. Między 1911 a 1913 rokiem przebywał w Niemczech, ucząc się dyrygentury u Maxa von Schillingsa[1].
W latach 1916–1922 był kapelmistrzem Królewskiego Teatru Dramatycznego w Sztokholmie[2]. W latach 1919–1957 jako krytyk muzyczny współpracował z czasopismem Stockholms-Tidningen[1][2][3]. W latach 1924–1947 pełnił funkcję przewodniczącego związku kompozytorów szwedzkich, następnie od 1947 roku był jego honorowym prezesem[1]. Od 1935 roku członek szwedzkiej rady kultury[1]. Sekretarz generalny Conseil Permanent pour la Coopération Internationale des Compositeurs (1935–1938) oraz sekretarz Królewskiej Akademii Muzycznej (1940–1953)[1].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Komandor Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja, 1948)[4][5][6]
- Komandor Orderu Lwa Finlandii[5][6]
- Order Zasługi Orła Niemieckiego[5][6]
- Komandor II Kl. Orderu Zasługi (Austria)[5][6]
- Kawaler Orderu Danebroga (Dania)[5][6]
- Kawaler I Kl. Orderu Białej Róży Finlandii[5][6]
- Kawaler Orderu Legi Honorowej (Francja)[5][6]
- Kawaler I Kl. Orderu św. Olafa (Norwegia)[5][6]
- Medal za Promocję Muzyczną (Szwecja)[6]
- Medal „Litteris et Artibus” (Szwecja)[6]
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Twórczość muzyczna Atterberga osadzona była w tradycji szwedzkiego romantyzmu i odwoływała się do muzyki ludowej[1]. Prowadząc ożywioną działalność jako kompozytor, Atterberg występował poza granicami Szwecji, przyczyniając się do popularyzacji muzyki szwedzkiej za granicą[1].
Skomponował m.in. pięć oper, 3 balety, 9 symfonii, 5 koncertów[2][3]. VI symfonia zwyciężyła w 1928 roku w ogłoszonym przez Columbia Graphophone Company konkursie muzycznym dla uczczenia 100. rocznicy śmierci Franza Schuberta, zaś kompozytor otrzymał za nią nagrodę w wysokości 2000 funtów[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 87. ISBN 83-224-0113-2.
- ↑ a b c d e f g h The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 30. ISBN 0-674-37299-9.
- ↑ a b c The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 35. ISBN 978-0-19-957854-2.
- ↑ Sveriges Statskalender, Uppsala: Almqvist & Wiksell boktryckeri AB, 1955, s. 58 [dostęp 2020-05-09] (szw.).
- ↑ a b c d e f g h Sveriges Statskalender, Uppsala: Almqvist & Wiksell boktryckeri AB, 1955, s. 846 [dostęp 2020-05-09] (szw.).
- ↑ a b c d e f g h i j Hvem Är Hvem, Sztokholm: Bockförlaget Hvem Är Hvem AB, 1962, s. 74 [dostęp 2020-05-09] (szw.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Kurt Atterberg – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
- ISNI: 0000000083507958
- VIAF: 2655400
- LCCN: n82063158
- GND: 119429292
- NDL: 01179886
- LIBRIS: 20dghh7l0ttwwt0
- BnF: 13890950v
- SUDOC: 172250765
- SBN: PUVV304991
- NLA: 35990791
- NKC: xx0045377
- BNE: XX5108390
- NTA: 071027211
- BIBSYS: 99006743
- CiNii: DA07583337
- PLWABN: 9810702217805606
- NUKAT: n2013170498
- J9U: 987007408554205171
- CONOR: 119406435