Leone Giraldoni – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | |
Typ głosu | |
Gatunki | |
Zawód |
Leone Giraldoni (ur. 1824 w Paryżu, zm. 19 września?/1 października 1897 w Moskwie[1][2]) – włoski śpiewak operowy, baryton.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studiował we Florencji u Luigiego Ronziego[1], jako śpiewak operowy zadebiutował w 1847 roku w Lodi[1][2]. W kolejnych latach występował na scenach włoskich, wziął udział w prapremierowych przedstawieniach oper Giuseppe Verdiego Simon Boccanegra (Wenecja 1857, w roli tytułowej) i Bal maskowy (Rzym 1859, w roli Renata) oraz Gaetana Donizettiego Il duca d’Alba (Rzym 1882, w roli tytułowej)[1][2]. Do jego najsłynniejszych partii należał Hrabia Luna w Trubadurze[2]. Po przejściu na emeryturę w 1885 roku wyjechał do Moskwy, gdzie uczył śpiewu[2].
Był żonaty ze śpiewaczką Caroliną Femi-Giraldoni[1][2]. Wystąpił u boku żony w prapremierowym przedstawieniu opery Agostino Mercuriego Il violino del diavolo w Cagli w 1878 roku[2]. Jego synem był śpiewak Eugenio Giraldoni[1][2].
Opublikował podręcznik Guida teorico-practico ad uso dell’artista cantante (Bolonia 1864).