Maksim Kowalewski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Pełne imię i nazwisko | Maksim Maksimowicz Kowalewski |
---|---|
Data urodzenia | 27 sierpnia?/8 września 1851 |
Data i miejsce śmierci | 23 marca?/5 kwietnia 1916 |
![]() |
Maksim Maksimowicz Kowalewski (ros. Максим Максимович Ковалевский; ur. 27 sierpnia?/8 września 1851, zm. 23 marca?/5 kwietnia 1916 w Piotrogrodzie) – rosyjski prawnik, historyk, socjolog, etnograf i aktywista polityczny. Należał do najsłynniejszych przedstawicieli europejskiej szkoły ewolucjonistycznej w socjologii oraz antropologii. Najznaczniejszy wśród rosyjskich pozytywistów. W 1912 roku uzyskał nominację do Pokojowej Nagrody Nobla.
Życie
[edytuj | edytuj kod]Kowalewski urodził się w zamożnej rodzinie ziemiańskiej z guberni charkowskiej[1] . Do gimnazjum uczęszczał w wówczas rosyjskim Charkowie. Po ukończeniu gimnazjum wstąpił na Wydział Prawa Cesarskiego Uniwersytetu Charkowskiego, gdzie pof wpływem Dmitrija Kaczenowskiego zabrał się do studiowania historii instytucji angielskich[1] . Zajmował się przede wszystkim studiowaniem rosyjskiej prowincji, historią wsi rosyjskiej i stanem rosyjskiej gospodarki. Porównywał zachodnioeuropejskie i wschodnioeuropejskie rolnictwo w epoce feudalnej oraz badał dzieje gospodarcze przedkapitalistycznej Europy. W latach 1877–1878 pracował jako profesor na Uniwersytecie Moskiewskim, gdzie m.in. prowadził badania nad kulturą góralskich grup etnicznych północnego Kaukazu. Był jednym z założycieli Moskiewskiego Towarzystwa Psychologicznego (1884). W okresie od 1887 do 1905 r. przebywał w Paryżu. Należał do założycieli Rosyjskiej Szkoły Nauk Społecznych w Paryżu, otwartej w 1901 roku. Za granicą nawiązał przyjacielskie stosunki m.in. z Fryderykiem Engelsem i Karolem Marksem. W 1889 r. został członkiem Petersburskiej Akademii Nauk.
W 1908 roku Kowalewski założył w Rosji Partię Postępu (ros. Прогрессивная партия) i został wybrany na członka Dumy Państwowej. W 1912 roku uzyskał nominację do Pokojowej Nagrody Nobla.
Dzieło
[edytuj | edytuj kod]- 1877 – История полицейской администрации в английских графствах с древнейших времен до смерти Эдуарда I (praca magisterska).
- 1890 – Tableau des origines et de l’évolution de la famille et de la propriété (Sztokholm).
- 1895–1899 – Происхождение современной демократии, 4 tomy.
- 1898 – Le Régime Economique de la Russie (Paryż: Bibliothèque Sociologique Internationale, vol. XIV, V. Giard & E. Brière).
- 1901–1909 – Die ökonomische Entwicklung Europas bis zum Beginn der kapitalistischen Wirtschaftsform, 4 tomy (Berlin: Prager).
Wydania pośmiertne
[edytuj | edytuj kod]- Modern Customs and Ancient Laws of Russia. yale.edu. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-03-13)]. Union, N.J.: Lawbook Exchange, 2000. ISBN=978-1584770176
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Krótka biografia i portret. law.edu.ru. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ros.).
- Biografia i portret (ros.)
- Biografia, dzieła (ros.)
- ISNI: 0000000080913248
- VIAF: 12345410
- LCCN: n80034418
- GND: 118565834
- LIBRIS: wt795xbf5kwr7gd
- BnF: 121518003
- SUDOC: 030014654
- NLA: 35281086
- NKC: skuk0000710
- BNE: XX1333725
- NTA: 069448809
- BIBSYS: 90393493
- Open Library: OL4867748A
- PLWABN: 9810637743605606
- NUKAT: n99053286
- J9U: 987007271045405171
- LNB: 000118607
- ΕΒΕ: 117955