Marlena Happach – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data urodzenia | |
---|---|
Narodowość | |
Alma mater | |
Praca | |
Biuro | Dyrektorka Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy |
Odznaczenia | |
![]() |
Marlena Elżbieta Happach (ur. 9 stycznia 1977[1] w Warszawie[2]) – architekt, urbanistka, działaczka społeczna związana z Warszawą.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 2004 ukończyła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej; za pracę dyplomową Koncepcja przekształceń osiedla Stegny została w tym samym roku uhonorowana nagrodą Erharda Buska[3].
Pracowała w pracowni urbanistycznej Krzysztofa Domaradzkiego. Odbyła staż w Berlinie, gdzie zajmowała się rewitalizacją blokowisk. Jest współzałożycielką i do 2016 była prezesem Stowarzyszenia na rzecz poprawy środowiska mieszkalnego „Odblokuj”, zajmującego się m.in. partycypacją społeczną w planowaniu miejscowym i rewitalizacji. Od 2016 do 2017 była współwłaścicielką (wraz z Markiem Happachem) pracowni projektowej H2 Architekci[1].
Uczestniczyła w 10. polskiej edycji europejskiego konkursu dla młodych architektów Europan. Realizowała społeczno-urbanistyczne projekty rewitalizacji odNowa, Żółta Linia oraz Blok, podwórko, kamienice na warszawskiej Pradze, inicjatorka pawilonu M3 na Służewie i M4 na Rakowcu[4]. Jest laureatką Nagrody Architektonicznej im. Małgorzaty Baczko i Piotra Zakrzewskiego (wyróżnienie) w 2005. Zajęła II miejsce w konkursie na Przystanek dla Warszawy[5]. Jest współautorką (razem z Robertem Czajką) książki Architekturki z rozkładanymi modelami znanych warszawskich budynków[3].
W latach 2012–2015 była wiceprezesem, a od 2015 do 2016 prezes Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich. W 2015 została zaliczona przez „Gazetę Stołeczną” do 40 najbardziej wpływowych kobiet stolicy[3].
W latach 2016–2024 pełniła funkcję Architekta Miasta Warszawy – była dyrektorem Biura Architektury i Planowania Przestrzennego w Urzędzie m.st. Warszawy[6][7]. W 2022 została powołana do Rady Odbudowy Pałacu Saskiego[8].
Od 2024 p.o. dyrektora Narodowego Instytutu Dziedzictwa[9].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]W 2016 została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi „za zasługi w promowaniu działań na rzecz poprawy infrastruktury miejskiej, za osiągnięcia w upowszechnianiu pamięci o najnowszej historii Polski”[10].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b KRS 0000571873.
- ↑ BIP Warszawa - oficjalny portal stolicy Polski [online], bip.warszawa.pl [dostęp 2024-04-24] (pol.).
- ↑ a b c mpw: Marlena Happach na czele stowarzyszenia warszawskich architektów. Gazeta Wyborcza Stołeczna, 2015-10-04. [dostęp 2017-02-21].
- ↑ Agnieszka Kowalska: Blokowisko jest OK.! Marlena Happach odblokowuje Warszawę. Wyborcza.pl, 2013-02-07. [dostęp 2017-02-21].
- ↑ Z SARP do miejskiego biura architektury. Marlena Happach za Marka Mikosa. TVN Warszawa, 2016-10-05. [dostęp 2017-02-21].
- ↑ Jakub Dybalski: Warszawa. Marlena Happach została Architektem Miasta. Transport Publiczny, 2016-11-25. [dostęp 2017-02-21].
- ↑ Michał Wojtczuk , Marlena Happach, architektka Warszawy, odchodzi ze stanowiska. "Wniosła do ratusza energię społeczniczki" [online], Wyborcza.pl, 24 kwietnia 2024 [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Tomasz Urzykowski: Gliński powołał Radę Odbudowy Pałacu Saskiego. Znaleźli się w niej też przeciwnicy sztandarowej inwestycji PiS. [w:] 9 września 2022 [on-line]. warszawa.wyborcza.pl. [dostęp 2022-09-13].
- ↑ Połączenie Narodowego Instytutu Dziedzictwa i Narodowego Instytutu Konserwacji Zabytków [online], gov.pl [dostęp 2024-06-11] (pol.).
- ↑ Postanowienie nr rej. 355/2016 Prezydenta RP z 16 lipca 2016 [online], infor.pl [dostęp 2018-12-11] .