Marta Połtowicz-Bobak – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo działania | |
---|---|
Data urodzenia | 1971 |
doktor habilitowany nauk humanistycznych | |
Specjalność: archeologia starszej epoki kamienia | |
Alma Mater | Uniwersytet Jagielloński |
Doktorat | 2000 – archeologia |
Habilitacja | 2014 – archeologia |
profesor Uniwersytetu Rzeszowskiego |
Marta Połtowicz-Bobak (ur. 1971[1] w Krakowie) – polska archeolog, doktor habilitowana nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Rzeszowskiego, specjalność naukowa: archeologia starszej epoki kamienia.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1994 ukończyła studia na kierunku archeologia w Uniwersytecie Jagiellońskim. W 2000 na podstawie napisanej pod kierunkiem Bolesława Gintera rozprawy pt. Środkowopaleolityczny zespół z technologią wiórową ze stanowiska Piekary IIa na tle europejskim uzyskała na Wydziale Historycznym UJ stopień doktora nauk humanistycznych w dyscyplinie archeologia w specjalności epoka kamienia. W 2014 na podstawie dorobku naukowego oraz monografii pt. Wschodnia prowincja magdalenienu otrzymała w Wydziale Socjologiczno-Historycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w dyscyplinie archeologia w specjalności archeologia starszej epoki kamienia[2].
Została profesorem uczelni na Uniwersytecie Rzeszowskim w Kolegium Nauk Humanistycznych w Instytucie Archeologii. Była prodziekanem Wydziału Socjologiczno-Historycznego UR i zastępcą dyrektora Instytutu Archeologii na tym wydziale[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Marta Połtowicz Bobak − Profil Osoby z KRS
- ↑ a b Dr hab. Marta Połtowicz-Bobak, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2010-04-15] .