Martynizm – Wikipedia, wolna encyklopedia
Martynizm – ruch filozoficzny i religijny zapoczątkowany w XVIII w. przez teozofa Martinesa de Pasqually'ego i kontynuowany przez Louis-Claude'a de Saint-Martina zwanego Nieznanym Filozofem oraz przez Jean-Baptiste'a Willermoza.
Ruch ten nawiązywał do tradycji gnostycznych i głosił potrzebę reintegracji, czyli powrotu człowieka do stanu sprzed wygnania go z raju. Jest formą mistycznego i ezoterycznego chrześcijaństwa.
Nazwa "martynizm" pochodzi od nazwisk obydwu pierwszych filozofów propagujących ten nurt filozoficzno-religijny.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Artykuł dotyczący martynizmu (dostęp: 2011-10-01). users.dominikanie.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-13)].