Mewa kanadyjska – Wikipedia, wolna encyklopedia
Chroicocephalus philadelphia[1] | |||
(Ord, 1815) | |||
![]() Osobnik dorosły w upierzeniu godowym | |||
![]() Osobnik dorosły w upierzeniu spoczynkowym | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Rodzaj | |||
Gatunek | mewa kanadyjska | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() | |||
Zasięg występowania | |||
![]() okres lęgowy przeloty zimowiska |
Mewa kanadyjska[4] (Chroicocephalus philadelphia) – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny mewowatych (Laridae), zamieszkującego Amerykę Północną. Nie jest zagrożony.
- Taksonomia
- Przez część systematyków gatunek ten umieszczany jest w rodzaju Larus[3]. Nie wyróżnia się podgatunków[2][5].
- Morfologia
- Długość ciała 28–34 cm, rozpiętość skrzydeł 78–90 cm; masa ciała 170–230 g[2].
- Skrzydła ostro zakończone. Ogon równo ścięty, głowa czarna. Obrączka oczna biała, wąska. Tułów biały. Lotki I rzędu czarno zakończone, płaszcz szary. Dziób ciemny; nogi czerwone. Zawsze na zewnętrznych lotkach I rzędu widać biały klin. W upierzeniu zimowym głowa biała z czarną plamą na pokrywach usznych, nogi różowe. Osobniki pierwszoroczne mają dziób czarnoczerwony, tylną krawędź skrzydeł czarną z białym obrzeżeniem. Widoczny także ciemny pasek na pokrywach skrzydłowych i ogonie.
- Zasięg, środowisko
- Gniazda zakłada na drzewach iglastych w północno-zachodniej i północno-środkowej części Ameryki Północnej. Zimuje wzdłuż wybrzeży Pacyfiku na południe po Meksyk (stan Nayarit) oraz na wybrzeżach Atlantyku po Florydę i Wielkie Antyle, a podczas łagodnych zim od Wielkich Jezior po Zatokę Meksykańską[2]. Sporadycznie zalatuje do Europy[6].
- Status
- IUCN uznaje mewę kanadyjską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2006 roku szacowano liczebność światowej populacji na 255–525 tysięcy osobników. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako wzrostowy[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Chroicocephalus philadelphia, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c d Burger, J., Gochfeld, M., Kirwan, G.M. & Garcia, E.F.J.: Bonaparte's Gull (Larus philadelphia). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-10)].
- ↑ a b c BirdLife International, Larus philadelphia, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [dostęp 2020-03-10] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Larinae Rafinesque, 1815 - mewy (wersja: 2020-01-24). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-03-10].
- ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Noddies, gulls, terns, auks. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-03-10]. (ang.).
- ↑ wynik wyszukiwania: Larus philadelphia. [w:] Tarsiger.com [on-line]. [dostęp 2021-09-16]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
Identyfikatory zewnętrzne: