Miasteczko akademickie Uniwersytetu Opolskiego – Wikipedia, wolna encyklopedia
Uniwersytet Opolski | |
![]() DS "Mrowisko", najstarszy akademik na terenie miasteczka | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Rok otwarcia | 1954 |
Adres | ul. Grunwaldzka 31 |
Liczba studentów | 1783 |
Liczba domów akademickich | 4 |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Miasteczko akademickie Uniwersytetu Opolskiego (do 1994 miasteczko akademickie Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Powstańców Śląskich w Opolu) – miasteczko uniwersyteckie Uniwersytetu Opolskiego grupujące głównie wydziały opolskiej uczelni oraz domy studenckie. Zlokalizowane jest w centrum miasta. Całość kompleksu jest sukcesywnie wznoszona od lat 50. XX w.
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Miasteczko studenckie Uniwersytetu Opolskiego położone jest w centrum Opola, w północno-wschodniej części Śródmieścia. Jest ono oddalone od Rynku o około 810 m. Całość przybiera formą zbliżoną do trójkąta. Jego granice wykreślają ulice: Oleska na północy, Katowicka na wschodzie i Grunwaldzka na południu[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Geneza
[edytuj | edytuj kod]Na początku lat 50. XX wieku wraz z utworzeniem województwa opolskiego podjęto pracę nad utworzeniem w jego stolicy wyższej uczelni państwowej. W 1953 roku zgodę na jej powołanie wyraziły miejscowe władze partyjne. Przyszła uczelnia miała mieć charakter szkoły pedagogicznej[2].
Na miejsce przyszłego kampusu przeznaczono pole znajdujące się w niedalekim oddaleniu od centrum. W jego pobliżu znajdował się peryferyjne wille poniemieckie z przełomu XIX i XX wieku oraz kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, powstały w 1930 roku[3]. W latach 40. i 50. XX wieku władze miejskie proponowały wybudowanie w tym miejscu monumentalnego teatru i targu[4].
Nie czekając na pozwolenie ze strony władz centralnych zawiązał się w Opolu Komitet Budowy Wyższej Szkoły Pedagogicznej w składzie: Lucjan Skalski (przewodniczący), Teodor Musioł (sekretarz), Bohdan Jezierski (członek) oraz Antoni Kolejewski (członek). Komitet pozyskując fundusze z Funduszu Odbudowy Szkół (FOS) zlecił wykonanie projektu przyszłego miasteczka akademickiego Opolskiemu Biurowi Projektów. Jednak po jego odmowie projekt pierwszych trzech budynków w miasteczku (dom studencki, główny gmach WSP i dom profesora) wykonał Bohdan Jezierski na prywatne zlecenie Teodora Musioła. W projekcie tym uwidoczniły się wszechobecne wpływy panującego wówczas socrealizmu[5].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Osiedle_akademickie_w_l._40_XX_wieku.jpg/240px-Osiedle_akademickie_w_l._40_XX_wieku.jpg)
Budowa pierwszych obiektów
[edytuj | edytuj kod]Ważnym czynnikiem hamującym powstanie w Opolu szkoły wyższej, był brak kadry naukowo-dydaktycznej. Stąd też Komitet Budowy WSP namawiał władze centralne do przeniesienia z Wrocławia Wyższej Szkoły Pedagogicznej, która nie posiadała tam odpowiedniego zaplecza technicznego[6].
Jeszcze na początku 1954 roku bez zgody władz w Warszawie ruszyły pierwsze prace budowlane, którymi kierował Antoni Kolejewski[7]. Niedługo potem w listopadzie tego samego roku zalegalizowano całą budowę, a władze centralne zgodziły się na przeniesie do Opola wrocławskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej, która miała znaleźć siedzibę w budowanym kampusie[8].
Otwarcia pierwszego obiektu dokonano 21 stycznia 1956 roku, a był nim Dom Studencki "Mrowisko"[9]. Akademik ten oferował 600 miejsc noclegowych. Poza tym początkowo swoją siedzibę w nim znalazła także filia Biblioteki Głównej WSP. W listopadzie 1957 roku oddano do użytku Dom Profesora przy ulicy Jana Matejki (ob. Czaplaka), a zamieszkało w nim 16 rodzin pracowników naukowo-dydaktycznych. Z kolei w 1958 roku wzniesiono Główny Gmach WSP, a w 1960 roku okazałą aulę, w której do 2002 roku odbywały się inaugurację i ważne uroczystości uczelniane[4].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/DS_Mrowisko.jpg/240px-DS_Mrowisko.jpg)
Okres rozbudowy
[edytuj | edytuj kod]W połowie lat 60. XX wieku opolska WSP zaczęła odczuwać braki lokalowe na skutek zwiększającej się liczby kierunków, a co za tym idzie studentów. W DS "Mrowisku" przeznaczonym dla 600 studentów faktycznie zamieszkiwało 926 osób, głównie nielegalnie. W 1965 roku zapadła decyzja o budowie nowego akademika i nowego skrzydła głównego gmachu uczelni. O pieniądze na ten cel zwrócono się do Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy i Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich[10]. Nowy akademik otrzymał nazwę "Spójnika".
Od 14 do 18 marca 1968 roku przez miasteczko akademickie przetoczyły się strajki studenckie, które miały miejsce jako wyraz poparcia dla protestujących w Warszawie studentów, protestujących po zdjęciu ze sceny Teatru Narodowego Dziadów w reżyserii Kazimierza Dejmka (wydarzenia marcowe)[11].
W tym samym roku rozpoczęto budowę zespołu boisk na kampusie przed DS "Mrowiskiem", a kilka lat później wzniesiono za nimi pawilon, potocznie nazywany "Reinerówką" od nazwiska prorektora ds. dydaktycznych - Bolesława Reinera, w którym urządzono nowe sale dydaktyczne[12].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/73/Bracia_Kowalczykowie_Gdansk_2010.jpg/240px-Bracia_Kowalczykowie_Gdansk_2010.jpg)
W nocy z 5 na 6 października 1971 roku miała miejsce poważna eksplozja, która całkowicie zniszczyła aule WSP. Aktu tego dokonali bracia Kowalczykowie, pracownicy uczelni. Eksplozja miała miejsce w przeddzień mającej odbyć się na sali konferencji MO oraz SB z udziałem Prezesa Rady Ministrów i szefa resortu spraw wewnętrznych. Odbudowaną ją szybko w 1972 roku przy znacznym udziale pracowników i studentów[13].
Na początku lat 70. XX wieku opracowano projekt budowy dużych, czterech budynków administracyjno-dydaktycznych we wschodniej pierzei kampusu, od strony ul. Grunwaldzkiej, jednak nie doczekał się on realizacji. Za to w 1974 roku zakończono budowę nowego 11-kondygnacyjnego domu studenckiego z obszerną bazą socjalną i klubem. Po zorganizowanym konkursie na jego nazwę ochrzczono go mianem "Kmicica", od głównego bohatera filmu Jerzego Hoffmana, który wchodził wtedy na ekrany kin[14].
Ważnym wydarzeniem było przejęcie pod wyłączny zarząd WSP w 1975 roku gmachu przy pl. Staszica, w którym do tej pory mieściło się I Liceum Ogólnokształcące. Pozyskany gmach znajdował się na terenie kampusu[15]. W tym samym roku w DS "Kmicic" urządzono międzynarodowy hotel studencki[16]. Kolejną inwestycją realizowaną w miasteczku akademickim było wzniesienie w latach 1970–1978 siedziby Instytutu Chemii. Nowy 6-kondygnacyjny gmach został wzniesiony według projektu Jana Bujaka z inicjatywy dyrektorki tej jednostki, doc. Barbary Rzeszotarskiej[17].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b8/Klub_Kocio%C5%82_w_Opolu.jpg/240px-Klub_Kocio%C5%82_w_Opolu.jpg)
W latach 80. XX wieku ruch inwestycyjny na miasteczku zamarł[18]. W 1984 roku oddano do użytku jedynie gmach Instytutu Ochrony Środowiska na rogu ulic Oleskiej i Matejki (Czaplaka)[19]. W latach 1989–1989 wybudowano obiekt, przylegający do głównego gmachu WSP, w którym urządzono nowo powstały Instytut Psychologii. Budynek ten liczący 3-kondygnacje bez piwnic, okazał się zbyt ciasny[20].
Lata najnowsze
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b2/PL_Opole_uni1.jpg/240px-PL_Opole_uni1.jpg)
Lata 90. XX wieku charakteryzowały się brakiem nowych inwestycji na terenie kampusu. Ożywienie ruchu budowlanego przyniosła dopiero kadencja Stanisława Nicieji jako rektora. W 2000 roku rozebrano dawny pawilon przy ul. Czaplaka, a w jego miejsce pół roku później postawiono nowy gmach - Collegium Pedagogcium, w który swoją siedzibę znalazł Instytut Studiów Edukacyjnych[21]. W tym samym roku przed głównym gmachem UO przy ulicy Oleskiej stanął pomnik księcia Jana Dobrego, którą wykonał rzeźbiarz z Rybnika, Wiesław Kamiński, a pieniądze na ten cel dał Norbert Kwaśniok[22]. W 1996 roku rozpoczęto budowę kolejnego akademika, który w stanie surowym ukończono w 2002 roku[23]. Jednak pierwsi studenci zamieszkali w nim dopiero w 2004 roku po wykończeniu wnętrz. Na jego 12 piętrze znalazły się pomieszczenia przeznaczone na obserwatorium astronomiczne z salą wykładową dla słuchaczy[24]. W latach 2006–2009 trwała modernizacja pozostałych domów studenckich, polegająca na pomalowaniu elewacji, korytarzy, remontem pokojów i wyposażeniem ich w nowe meble.
W 2006 roku w miejsce pawilonu, mieszczącego Klub Studencki "Kocioł", wybudowano Collegium Civitas, w którym siedzibę znalazła część instytutów Wydziału Historyczno-Pedagogicznego. Jednymi z ostatnich inwestycji na kampusie były budowa boiska do piłki nożnej (Orlika) w miejsce dawnych betonowych boisk oraz Studenckiego Centrum Kultury, które otworzono w 2011 roku[25].
Obiekty
[edytuj | edytuj kod]Na terenie Miasteczka Studenckiego oprócz akademików znajdują się[26]:
- Główny gmach Uniwersytetu Opolskiego - siedziba Wydział Matematyki, Fizyki i Informatyki, działu spraw studenckich (sprawy socjalno-bytowe) oraz Instytut Nauk Pedagogicznych
- Collegium Pedaogogicum - mieści Instytut Studiów Edukacyjnych
- Collegium Iuridicum - siedziba Wydziału Prawa i Administracji
- Collegium Civitas im. Bolesława Wierzbiańskiego - mieści się w nim część Wydziału Historyczno-Pedagogicznego, w tym Instytut Politologii, Instytut Socjologii oraz Instytut Filozofii
- Collegium Chemicum - siedziba Wydziału Chemii
- Budynek po byłym I LO - siedziba Instytut Psychologii, Instytut Filologii Germańskiej, Międzywydziałowego Centrum Kształcenia i Doskonalenia Pedagogicznego, Studium Wychowania Fizycznego i Sportu oraz Studium Języków Obcych
- Gmach Wydziału Przyrodniczo-Technicznego
- Studenckie Centrum Kultury
- Dom Profesorski
- Boisko Orlik
- Kościół Akademicki pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
- Jezuicki Ośrodek Formacji i Kultury Xaverianum
Akademiki
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Piastonalia_w_Opolu.jpg/240px-Piastonalia_w_Opolu.jpg)
Do dyspozycji studentów na miasteczku akademicki znajdują się 4 różnego typu domy studenckie, oferujące łącznie 1783 miejsca[27]:
- Dom Studencki "MROWISKO" - ul. Katowicka 87, 315 miejsc
- Dom Studencki "KMICIC" - ul. Katowicka 89, 575 miejsc
- Dom Studencki "SPÓJNIK" - ul. Katowicka 91-93, 440 miejsc
- Dom Studencki "NIECHCIC" - ul. Katowicka 87b, 453 miejsca
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Plan miasta Opola. opole.planmiasta.info. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-25)]. [on-line] [dostęp: 2.03.2012]
- ↑ S. Nicieja, Alma Mater Opoliensis. Fakty, ludzie wydarzenia, Opole 2004, s. 14.
- ↑ Historia kościoła NSPJ w Opolu na stronie parafii jezuitów [on-line] [dostęp: 2.03.2012]
- ↑ a b S. Nicieja, op. cit., s. 34.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 15.
- ↑ Encyklopedia Wrocławia, pod red. J. Harasimowicza, Wrocław 2001, s. 712.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 15-16.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 23.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 16.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 73.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 86-89.
- ↑ s. 94.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 106.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 118.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 121.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 126.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 123.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 146.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 155.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 158.
- ↑ S.Г Nicieja, op. cit., s. 319.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 322.
- ↑ S. Nicieja, op. cit., s. 416.
- ↑ Informacja dotycząca akademika na stronie Kampusu UO. kampus.uni.opole.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-29)]. [on-line] [dostęp: 21.02.2012]
- ↑ Informacje na oficjalnej stronie kampusu UO [on-line] [dostęp: 3.03.2012]
- ↑ Informacje o kampusie UO na oficjalnej stronie uczelni. uni.opole.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-03-01)]. [on-line] [dostęp: 28.02.2012]
- ↑ Wykaz akademików na oficjalnej stronie kampusu [on-line] [dostęp: 3.03.2012]
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Nicieja, Alma Mater Opoliensis. Ludzie, fakty, wydarzenia, wyd. UO, Opole 2004.