Miecz przeznaczenia (opowiadanie) – Wikipedia, wolna encyklopedia

Miecz przeznaczenia
Autor

Andrzej Sapkowski

Typ utworu

fantasy

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

Polska

Język

polski

poprzednia
Trochę poświęcenia
następna
Coś więcej

Miecz przeznaczeniaopowiadanie Andrzeja Sapkowskiego z serii o wiedźminie ze zbioru Miecz przeznaczenia. Wątki z tego opowiadania zostały wykorzystane w odcinkach 3 i 11 serialu Wiedźmin Marka Brodzkiego.

Występują

[edytuj | edytuj kod]
  • Geralt z Riviiwiedźmin, główny bohater opowiadań
  • Cirilla (Ciri) – księżniczka z Cintry, wnuczka Calanthe, dziecko przeznaczenia Geralta
  • Freixenet – rycerz, przyjaciel Geralta
  • Eithne – królowa driad (dziwożon)
  • Braenn – driada, która zaprzyjaźnia się z Geraltem
  • Myszowór – druid, znajomy Geralta

Fabuła

[edytuj | edytuj kod]

Geralt zostaje wynajęty przez króla Venzlava z Brugge. Ma zanieść poselstwo do Brokilonu, królestwa driad, ogromnego lasu, leżącego w ziemiach owego króla. Wiedźmin przybywa do lasu, gdzie zastaje zabitych rycerzy – Driady zabijają każdego, kto wejdzie na ich teren. Sam też otrzymuje ostrzeżenie, ale nie zamierza uciekać. Wśród trupów znajduje rannego rycerza Freixeneta, swojego przyjaciela, którego kiedyś odczarował, gdy ten był zaklęty w kormorana. Ten prosi go o pomoc w znalezieniu zaginionej księżniczki.