Modulacja amplitudy – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a4/Amfm3-en-de.gif/250px-Amfm3-en-de.gif)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/AM_signal.svg/250px-AM_signal.svg.png)
Modulacja amplitudy (AM z ang. Amplitude Modulation) – jeden z trzech podstawowych rodzajów modulacji, polegający na kodowaniu sygnału informacyjnego (szerokopasmowego o małej częstotliwości) w chwilowych zmianach amplitudy sygnału nośnego (inaczej nazywanej falą nośną). Uzyskany w wyniku sygnał zmodulowany jest sygnałem wąskopasmowym, który nadaje się np. do transmisji drogą radiową. Rysunek po prawej stronie pokazuje wygląd sygnału zmodulowanego AM tonem sinusoidalnym.
Matematyczna analiza
[edytuj | edytuj kod]Przebieg sinusoidalny użyty do przeniesienia (nośna) sygnału modulowanego o pulsacji Ω opisany jest równaniem:
Równanie opisujące prosty przebieg modulujący o pulsacji (sygnał przenoszący informacje):
Przebieg sygnału po modulacji amplitudy:
Powyższe równanie na może być przekształcone do postaci:
Sygnał ten składa się z fali nośnej i dwóch sinusoidalnych fal o częstościach niewiele różniących się od częstości fali nośnej zwanych wstęgami bocznymi.
Zasadniczo sygnał o pulsacji komunikatu w fali nośnej o pulsacji Ω wytwarza fale (wstęgi) boczne o pulsacji oraz
Modulację AM charakteryzuje współczynnik głębokości modulacji, który definiuje się następująco:
gdzie:
- – amplituda sygnału modulującego (informacji),
- – amplituda sygnału nośnego.
Współczynnik głębokości modulacji mieści się w zakresie 0...1, dość często podawany jest również w procentach.
Rysunek poniżej pokazuje widmo sygnału zmodulowanego amplitudowo (kolor czerwony) i sygnału modulującego (kolor zielony) – sygnał zmodulowany składa się z trzech elementów: fali nośnej i leżących po obu jej stronach, symetrycznie odbitych, dwóch wstęg bocznych, które są powtórzeniem kształtu widma sygnału modulującego.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Modulacja_amplitudy-widmo.svg/250px-Modulacja_amplitudy-widmo.svg.png)
Jeżeli pasmo sygnału modulującego mieści się w zakresie a częstotliwość fali nośnej jest równa to pasmo zajmowane przez zmodulowany sygnał obejmie przedział częstotliwości od do W tym:
- dolna wstęga boczna: do
- górna wstęga boczna: do
- sygnał nośny:
Stosunek mocy wstęg bocznych do mocy fali nośnej
Z tego wzoru wynika, że moc użyteczna obu wstęg bocznych wynosi co najwyżej 50% mocy wypromieniowanej (osiągnie maksimum, gdy ). Wówczas nośna stanowi 50% mocy wypromieniowanej.
Do przeniesienia informacji wystarczy tylko jedna wstęga boczna, więc druga wstęga i fala nośna mogą zostać z sygnału usunięte (wytłumione), co spowoduje, że całość wypromieniowanej mocy przenosi sygnał, natomiast pasmo zajmowane przez sygnał można zmniejszyć dwukrotnie. Techniki te są używane i posiadają swe nazwy.
Odmiany modulacji amplitudy
[edytuj | edytuj kod]- AM-SC (DSB, DSB-SC) (ang. Amplitude Modulation Suppressed Carrier, Double Side Band) – dwuwstęgowa modulacja amplitudy z wytłumioną falą nośną,
- ISB (ang. Independent Side Band) – modulacja amplitudy z dwiema niezależnymi wstęgami bocznymi i częściowo wytłumioną lub wytłumioną falą nośną (B3E),
- VSB (ang. Vestigial Sideband) – modulacja amplitudy z częściowo tłumioną wstęga boczną (C3F),
- SSB-FC (ang. Single Side Band Full Carrier) – jednowstęgowa modulacja amplitudy z falą nośną (H3E),
- SSB-RC (ang. Single Side Band Reduced Carrier) – jednowstęgowa modulacja amplitudy z częściowo wytłumioną falą nośną (R3E),
- SSB-SC (ang. Single Side Band Suppressed Carrier) – jednowstęgowa modulacja amplitudy z wytłumioną falą nośną (min. 45 dB) – oznaczana często jako SSB (J3E).
Ten ostatni typ modulacji jest najefektywniejszy pod względem energetycznym, gdyż do przesłania informacji zmodulowanej SSB-SC wystarczy tylko 25% mocy potrzebnej do przesłania tego samego sygnału zmodulowanego „pełną” modulacją amplitudy i zajmuje węższe pasmo, jest jednak najtrudniejszy do realizacji praktycznej. Modulacja SSB stosowana jest powszechnie w krótkofalarstwie.