Morikuni – Wikipedia, wolna encyklopedia
Imię japońskie | |||||
---|---|---|---|---|---|
| |||||
![]() Mon rodu cesarskiego | |||||
![]() | |||||
Siogun | |||||
Okres | |||||
Poprzednik | |||||
Dane biograficzne | |||||
Data urodzenia | |||||
Data śmierci | |||||
Ojciec | |||||
Książę Morikuni (jap. 守邦親王 Morikuni shinnō; ur. 1301, zm. 25 września 1333) – piętnasty siogun w historii oraz dziewiąty i zarazem ostatni siogunatu Kamakura.
Życie
[edytuj | edytuj kod]Syn księcia Hisa’aki. Został siogunem w wieku 3 lat po abdykacji swojego ojca.
Siogunat był w rzeczywistości kontrolowany przez potężny ród Hōjō, którego przedstawiciele pełnili funkcje regentów. W okresie "rządów" Morikuniego byli to: Morotoki Hōjō (1301 - 1311), Munenobi Hōjō (1311 - 1312), Hirotoki Hōjō (1312 - 1315), Mototoki Hōjō (1315 - 1316), Takatoki Hōjō (1316 - 1326), Sada’aki Hōjō (1326), Moritoki Hōjō (1326 - 1333).
W 1333 Morikuni abdykował i został mnichem buddyjskim.
Ery bakufu Morikuni
[edytuj | edytuj kod]- Enkyō (1308-1311)
- Ōchō (1311-1312)
- Shōwa (1312-1317)
- Bumpō (1317-1319)
- Gen’ō (1319-1321)
- Genkō (1321-1324)
- Shōchū (1324-1326)
- Karyaku (1326-1329)
- Gentoku (1329-1331)
- Genkō (1331-1334)
- Shōkei (1332-1338)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Titsingh, Isaac, ed. (1834). [Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652], Nipon o daï itsi ran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 300555357