Most Sztuki (Skopje) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Podstawowe dane | |
Przeszkoda | rzeka Wardar |
Długość | 83 m |
Szerokość: • całkowita |
|
Data budowy | 2013 |
Projektant | Kosta i Viktoria Mangarovski |
Położenie na mapie Skopje ![]() | |
Położenie na mapie Macedonii Północnej ![]() | |
![]() |
Most Sztuki (Мост на уметноста) – most nad rzeką Wardar przeznaczony do ruchu pieszego w Skopje w Macedonii Północnej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Most powstał w ramach projektu Skopje 2014. Umieszczono na nim posągi znanych artystów i muzyków macedońskich oraz latarnie z olbrzymimi kandelabrami[1]. Łącznie jest tam 29 posagów. Po każdej stronie znalazło się 14 rzeźb, a 29 rzeźbę Braci Miładinow umieszczono pośrodku. Most oddano go do użytku w kwietniu 2013 roku[2]. Projektantami są Kosta i Viktoria Mangarovski[3].
Opis
[edytuj | edytuj kod]Most ma 83 metry długości i 9,2 metra szerokości. Pośrodku rozszerza się do 12 metrów[2]. Po obu stronach mostu umieszczono dwumetrowe posagi macedońskich artystów takich jak: Toše Proeski, Lazar Ličenoski, Nikola Martinoski, Dimitar Kondovski, Petar Mazew, Grigor Pyrliczew, Stałe Popow, Krste Misirkov, Kočo Racin, Jordan Hadzi Konstantinov Dzinot, Błaże Koneski, Aco Šopov, Sławko Janewski, Vasil Iljoski, Vančo Nikoleski, Żiwko Czingo, Voydan Pop Georgiev – Chernodrinski, Dimitar Avramovski-Pandilov, Nikoła Wapcarow, Necati Zekeriya, Murteza Peza, Adem Gajtani, Risto Siskov, Petre Prličko, Vlastimir Nikolovsky, Trajko Prokopiev, Todor Skalovski i Stefan Gajdov[4].
Posągi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nigdy nie widzieliście tyle kiczu w jednym miejscu! Skopje to dziś najbardziej szalona stolica Europy [online], podroze.se.pl [dostęp 2019-04-21] (pol.).
- ↑ a b Мост на уметноста :: Скопје 2014 под лупа [online], skopje2014.prizma.birn.eu.com [dostęp 2019-04-21] .
- ↑ Мостот на уметноста го добива својот финален изглед (галерија) [online], Daily.MK – Вести [dostęp 2019-04-21] .
- ↑ Мост на уметноста [online], А1он, 7 października 2012 [dostęp 2019-04-21] (ang.).