Nikolaj Lie Kaas – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Imię i nazwisko | Necolai Li Kås |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 24 listopada 1974 |
Zawód | aktor, reżyser, scenarzysta |
Współmałżonek | Anne Langkilde |
Lata aktywności | od 1991 |
Nikolaj Lie Kaas (ur. 22 maja 1973 w Rødovre[1]) – duński aktor filmowy i telewizyjny[2]. Jeden z najsłynniejszych, obok Madsa Mikkelsena i Nicolaja Coster-Waldau (Jaime Lannister z Gry o tron), duńskich aktorów robiących karierę za granicą[3].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wczesne lata
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Rødovre[4]. Jego matka, Anne Mari Lie (1945–1989), była aktorką i pisarką, a ojciec, Preben Kaas (1930-1981), był lubianym komikiem i aktorem znanym z występu jako Harry „Dynamit” z popularnej serii o gangu Olsena[5][6]. Kiedy miał dwa lata jego rodzice rozwiedli się. Jego przyrodni brat Jeppe Kaas jest dyrygentem i kompozytorem muzyki filmowej[7]. Wychowywał się w Glostrup. W 1998 ukończył Narodową Szkołę Teatralną w Kopenhadze[8].
Kariera
[edytuj | edytuj kod]W 1991 zadebiutował w wieku osiemnastu lat jako zbuntowany syn zdrajcy Otto Hvidmann w dramacie Sørena Kragha-Jacobsena Chłopcy Świętego Piotra (Drengene fra Sankt Petri), który rozgrywa się podczas II wojny światowej. Za debiutancką rolę otrzymał nagrodę Bodil od Duńskiego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych[3] i zdobył nagrodę Duńskiej Akademii Filmowej na Robert Festival za najlepszą męską rolę drugoplanową[8]. Po występie jako Carl III w biograficznym dramacie muzycznym Moje fyńskie dzieciństwo (Min fynske barndom, 1994) u boku Jespera Christensena i jako Jacob w dreszczowcu Davids bog (1996) na podstawie scenariusza Andersa Thomasa Jensena z Peterem Gantzlerem, zagrał postać Jeppe’a w dramacie psychologicznym Larsa von Triera Idioci (Idioterne, 1998) z Jensem Albinusem, która przyniosła mu kolejną nagrodę Duńskiego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych[8].
W 2003 otrzymał tytuł Shooting Star na festiwalu Berlinale[3]. W psychologicznym dreszczowcu wojennym Susanne Bier Bracia (Brødre, 2004) z Connie Nielsen i Ulrichem Thomsenem wcielił się w postać Jannika. W czarnej komedii Andersa Thomasa Jensena Jabłka Adama (Adams Æbler, 2005) u boku Ulricha Thomsena, Madsa Mikkelsena i Nicolasa Bro pojawił się jako Holger. W dreszczowcu Kandydat (Kandidaten, 2009) wystąpił w roli ambitnego prawnika Jonasa Bechmanna. W ekranizacji powieści Dana Browna Anioły i demony (Angels & Demons, 2009) w reżyserii Rona Howarda z Tomem Hanksem zagrał zabójcę. W niemiecko-kanadyjskim biograficznym dramacie kryminalnym Niewygodna prawda (The Whistleblower, 2010), wstrząsającej opowieści o handlu kobietami, z Rachel Weisz w roli głównej jako Kathryn Bolkovac, wystąpił jako policjant Jan Van Der Velde. W filmie kryminalnym Zabójcy bażantów (Fasandræberne, 2014) z udziałem Faresa Faresa i Piloua Asbæka i Davida Dencika zagrał główną rolę detektywa Carla Mørckah[3].
Podkładał głos postaci Rottena Remya w Ratatuj, Chicken Joe w Na fali, Kenai w Mój brat niedźwiedź i Mój brat niedźwiedź 2 oraz Tarzana w Tarzanie.
W 2009, 2011, 2012 i 2017 był gospodarzem gali wręczenia nagród Zulu Comedy Galla[9]. W 2018 prowadził konferencję z księciem Danii Fryderykiem[10].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]W 2003 związał się z Anne Langkilde, stylistką[3], którą poślubił 1 sierpnia 2008. Mają dwie córki: Gerdę (ur. 2006) i Esther Marie (ur. 2010)[9].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]- 1991: Chłopcy świętego Piotra (Drengene fra Sankt Petri) jako Otto Hvidmann
- 1998: Idioci (Idioterne) jako Jeppe
- 1999: W Chinach jedzą psy (I Kina spiser de hunde) jako Martin
- 2000: Migające światła (Blinkende lygter) jako Stefan
- 2003: Zieloni rzeźnicy (De grønne slagtere) jako Bjarne/Eigil
- 2003: Dogville jako Tom
- 2003: Rekonstrukcja jako Alex
- 2005: Jabłka Adama (Adams Æbler) jako Holger
- 2006: Połowiczny rozpad Timofieja Bierezina (Pu-239) jako Tusk
- 2008: Kandydat (Kandidaten) jako Jonas Bechmann
- 2009: Anioły i demony (Angels & Demons) jako pan Gray
- 2009: Ved verdens ende jako Adrian Gabrielsen
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Personalidade: Nikolaj Lie Kaas (Dinamarca). InterFilmes.com. [dostęp 2019-07-04]. (port.).
- ↑ Nikolaj Lie Kaas. Listal. [dostęp 2019-07-04]. (ang.).
- ↑ a b c d e Nikolaj Lie Kaas: Kumpel księcia Danii. Interia.pl. [dostęp 2015-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-04)]. (pol.).
- ↑ Artista: Nikolaj Lie Kaas (22 de Maio de 1973). Filmow. [dostęp 2019-07-04]. (port.).
- ↑ Karina Svensgaard (2012-11-02): Nikolaj Lie Kaas: Mine forældres selvmord er et traume der vil følge mig altid. B.T.. [dostęp 2019-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-03)]. (duń.).
- ↑ Nikolaj Lie Kaas - Životopis / Info. FDb.cz. [dostęp 2019-07-04]. (cz.).
- ↑ Luise Marie Bekker: Alt om Jeppe Kaas. Billed-Bladet Nostalgi. [dostęp 2018-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-03)]. (duń.).
- ↑ a b c Nikolaj Lie Kaas. MYmovies. [dostęp 2019-07-04]. (wł.).
- ↑ a b Nikolaj Lie Kaas - Bio, Facts, Family. Famous Birthdays. [dostęp 2019-07-04]. (ang.).
- ↑ Jacob Heinel Jensen, Aviaya Valdivia Hansen (2018-07-06): Nikolaj Lie Kaas: Gav den gas til kronprinsens fødselsdag. Se og Hør. [dostęp 2018-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-03)]. (duń.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Nikolaj Lie Kaas w bazie IMDb (ang.)
- Nikolaj Lie Kaas w bazie Filmweb
- Nikolaj Lie Kaas w Internetowej Bazie Filmowej (fdb.pl)