Obróbka ubytkowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
Obróbka ubytkowa – obróbka materiałów polegająca na nadawaniu im określonych cech (kształtu, wymiarów, chropowatości) poprzez usuwanie nadmiaru materiału[1].
Podział obróbki ubytkowej
[edytuj | edytuj kod]Obróbkę ubytkową dzieli się na[1][2]:
- obróbka skrawaniem
- obróbka wiórowa
- obróbka ścierna
- obróbka spójnym ścierniwem
- obróbka luźnym ścierniwem
- obróbka elektrochemiczno-ścierna
- obróbka erozyjna
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Pod red. Jana Kosmola: Techniki Wytwarzania. Obróbka Wiórowa i Ścierna. Gliwice: Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, 2002.
- ↑ Edmund Tasak: Obróbka ubytkowa i spajanie. Kraków: Akademia Górniczo-Hutnicza, 2001. ISBN 978-83-88408-96-0.