Otto Gutfreund – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | czeska |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki | rzeźba, rysunek |
Epoka |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/44/Grave_of_Otto_Gutfreund_3.jpg/220px-Grave_of_Otto_Gutfreund_3.jpg)
Otto Gutfreund, także Guttfreund[1] (ur. 3 sierpnia 1889 w Dvůrze Králové, zm. 2 czerwca 1927 w Pradze) – czeski rzeźbiarz, rysownik i ceramik.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 3 sierpnia 1889 w mieście Dvůr Králové[2]. W 1903 rozpoczął naukę ceramiki w szkole artystycznej w Bechyni, po czym w latach 1905–1909 studiował w Wyższej Szkole Rzemiosła Artystycznego w Pradze w pracowni Josefa Drahoňovskiego[2]. Po studiach na rok wyjechał do Paryża[2], gdzie rozwijał się w pracowni Antoine’a Bourdelleʼa lub – wg innych źródeł – u Augusteʼa Rodina[1]. Podczas pobytu we Francji zobaczył wczesne kubistyczne prace Georges'a Braque’a i Pabla Picassa[1].
Po powrocie do Pragi współzałożył grupę artystyczną Skupina výtvarných umělců, której później przewodniczył[1]. Zrzeszała ona młodych artystów, którzy interesowali się estetyką kubizmu[1]. Guttfreund, jako jeden z pierwszych rzeźbiarzy, wykorzystał niektóre z idei kubizmu w rzeźbie[1], łącząc je z elementami ekspresjonizmu[2]. Tworzył także kubistyczno-ekspresjonistyczne rysunki, w których widać fascynację strukturą kryształu i techniką kolażu[2]. Na łamach magazynu „Umělecký měsíčník” opublikował teksty, w których dzielił się swoimi refleksjami dotyczącymi teorii sztuki[2].
W 1914 wyjechał ponownie do Paryża, jednak jego plany przekreślił wybuch I wojny światowej[2]. Zaciągnął się do Legii Cudzoziemskiej[2], a w 1916 został internowany za niesubordynację[1]. Z okresu wojny zachowały się jedynie dwie drewniane rzeźby wykonane przez Ottona Gutfreunda[2].
W 1919 powrócił do Pragi[1], gdzie z czasem stał się jednym z ważnych czeskich rzeźbiarzy okresu międzywojennego[1]. Po wojnie zaczął odchodzić od estetyki kubizmu na rzecz bardziej realistycznej rzeźby[2]. Na początku stworzył cykl malowanych, drewnianych rzeźb, a w latach 20. XX wieku pracował głównie z malowaną terakotą[2]. W 1921 dołączył do Towarzystwa Sztuk Plastycznych Mánes[1]. Zaczął projektować oficjalne rzeźby i pomniki takich postaci, jak Tomáš Masaryk, czy Bedřich Smetana (oba stworzył w 1926), ale kontynuował także prace przy mniejszych dziełach, przedstawiających często grupy postaci[2]. Zaprojektował również obie strony 5 koron czechosłowackich, moneta weszła do obiegu w 1925[3]. Okres wokół 1925 roku uważany jest jednak za najsłabszy w rozwoju artystycznym Gutfreunda[2]. W 1926 zaczął wykładać w Wyższej Szkole Rzemiosła Artystycznego w Pradze[1]. W ostatnich pracach powrócił do działalności w duchu nowoczesnych nurtów artystycznych, odrzucając prace narracyjne[2] i tworząc śmiałe, abstrakcyjne rzeźby[1].
Zmarł przez utonięcie[4] 2 czerwca 1927 w Pradze[2], podczas kąpieli w Wełtawie[4]. Pochowany na Cmentarzu Vinohradskim w Pradze[5].
Jego prace były eksponowane m.in. podczas Biennale w Wenecji w 1988[1].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Don Kichot, 1911–1912
- Cellista, 1912–1913
- Kubistická komposice – hlava, rysunek, 1912–1913
- Obchod, 1923
- Rváči, 1924
- Autoportret (1919) i portret żony, Milady (1923–1924)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k l m Guttfreund, Otto or Gutfreund, [w:] Benezit Dictionary of Artists, Oxford University Press, 2011, DOI: 10.1093/benz/9780199773787.article.B00081704, ISBN 978-0-19-977378-7 (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Karel Srp , Gutfreund, Otto, [w:] Grove Art Online, Oxford: Oxford University Press, 2003, DOI: 10.1093/gao/9781884446054.article.T035761, ISBN 1-884446-05-1 .
- ↑ ČSR 5 Kč 1925 - mediniklový päťkorunák - továreň [online], Coins.lmsystem, 13 kwietnia 2016 [dostęp 2021-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2016-04-13] (słow.).
- ↑ a b Otto Gutfreund, „Lidové noviny”, Digitální knihovna Kramerius, 4 czerwca 1927, s. 1 [dostęp 2021-05-02] .
- ↑ Vinohradský hřbitov - Památkový Katalog [online], pamatkovykatalog.cz [dostęp 2021-05-16] (cz.).