Półwysep Fennoskandzki – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/34/Fennoscandia.jpg/250px-Fennoscandia.jpg)
Półwysep Fennoskandzki (Fennoskandia) – rozległy półwysep w Europie Północnej, zajmujący powierzchnię ok. 1,25 mln km². Składa się z trzech części: nasady zwanej Międzymorzem Fińsko-Karelskim oraz z odgałęziających się od niej dwóch półwyspów: Skandynawskiego i Kolskiego[1].
Pod względem geologicznym można wyróżnić dwie podstawowe części: tarczę bałtycką i kaledonidy skandynawskie (Góry Skandynawskie).
Półwysep Fennoskandzki stanowi również megaregion fizycznogeograficzny Europy Północnej (1), w skład którego wchodzą trzy prowincje:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Agata Wiaterek: Regiony turystyczne Finlandii. aurinko.net.pl, 2007. [dostęp 2010-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-26)]. (pol.).