Pazdur (budownictwo) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Bukowina_Tatrzanska_dach_z_pazdurem.jpg/220px-Bukowina_Tatrzanska_dach_z_pazdurem.jpg)
Pazdur – pionowa, drewniana ozdoba umieszczana na kalenicy dachu, na skrajnych krokwiach, występująca najczęściej w dawnym wiejskim budownictwie na obszarze Małopolski. Zwykle ma postać kręgla w kształcie lilii lub tulipana (na Podhalu) oraz krzyża lub grotu (na Sądecczyźnie). W innych częściach Polski ich odpowiednikiem są śparogi, które w odróżnieniu do pazdurów, nie były doczepiane do wiatrownic (skrajnych krokwi), ale były ozdobnymi ich zakończeniami[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tomasz Czerwiński , Budownictwo Ludowe w Polsce, MUZA, 2008, ISBN 978-83-7495-574-4 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 118. ISBN 83-85001-89-1.