Philipp Karl von Alvensleben – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/06/Philipp_Karl_von_Alvensleben.jpg/220px-Philipp_Karl_von_Alvensleben.jpg)
hrabia Philipp Carl von Alvensleben-Hundisburg (ur. 16 grudnia 1745 w Hanowerze, zm. 21 października 1802 w Berlinie), pruski minister, prawnik, dyplomata i polityk.
Jego ojcem był Gebhard August von Alvensleben, a matką Dorothea Friederike Agnes von Hardenberg.
W latach 1770–1774 Philipp Carl von Alvensleben pracował w pruskim sądownictwie. Od 1 października 1770 był referendarzem w Prenzlow, a potem w Magdeburgu i Halberstadt, następnie w sądzie odwoławczym (Obergericht) w Stendal (1772). W latach 1774–1775 był kawalerem dworu księżniczki pruskiej. W tym czasie został też deputowanym stanów Starej Marchii.
W latach 1775–1787 był pruskim posłem w Dreźnie. W roku 1787 razem z saskim ministrem von Stutterheimem podpisał tajną konwencję w sprawie sukcesji bawarskiej. W tym samym roku został członkiem honorowym berlińskiej Akademii Sztuk i Nauk (Akademie der Künste und Wissenschaften).
W 1788 został posłem nadzwyczajnym Królestwa Prus w Holandii. 13 czerwca tego roku podpisał preliminaria, które doprowadziły wkrótce do sojuszu prusko-holendersko-brytyjskiego. W 1789 roku został posłem w Londynie (do 1791).
1 maja 1791 został szefem Kabinettsministerium = pruskim MSZ (Geh. Staats-, Kriegs- und Kabinettsminister), W 1792 przyjęty do zakonu czerwonego orła. W 1798 otrzymał Order Czaernego Orła. Po śmierci Karla Wilhelma Fincka von Finckensteina (1800) został (w 1801) najważniejszym ministrem gabinetu i jedynym kierownikiem pruskiej polityki zagranicznej.
Philipp Carl mieszkał w Berlinie w Vossisches Haus przy Wilhelmstraße (od 1792), następnie w Massowsches Haus przy Unter den Linden (od 1798), a od 1800 przy Unter den Linden 7.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- P.C. v. Alvensleben – link. berliner-klassik.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-15)].
- P.C. v. Alvensleben – ADB