Pierre Failliot – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Pierre Faillot w 1913 | ||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 25 lutego 1889 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 31 grudnia 1935 | |||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||
|
Pierre Alexis Louis Failliot (ur. 25 lutego 1889 w Paryżu, zm. 31 grudnia 1935 tamże[1]) – francuski lekkoatleta (sprinter), wicemistrz olimpijski z 1912 oraz zawodnik rugby union.
Na igrzyskach olimpijskich w 1912 w Sztokholmie zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 400 metrów (biegła w składzie: Charles Lelong, Robert Schurrer, Failliot i Charles Poulenard) za zespołem Stanów Zjednoczonych. Na tych samych igrzyskach startował również w biegu na 100 metrów (odpadł w eliminacjach), biegu na 200 metrów (odpadł w eliminacjach), sztafecie 4 × 100 metrów (odpadła w eliminacjach), pięcioboju (zajął 17. miejsce) i dziesięcioboju (nie ukończył)[1].
Był mistrzem Francji w biegu na 100 metrów w 1908, 1909 i 1911, na 200 metrów w 1908, 1909, 1911 i 1912, na 400 metrów w 1908, 1909 i 1911, na 400 metrów przez płotki w 1909 i w rzucie oszczepem w 1912. Był również wicemistrzem w biegu na 400 metrów i biegu na 800 metrów w 1907 oraz brązowym medalistą w pchnięciu kulą w 1912[2].
Failliot był rekordzistą Francji w na 400 metrów z wynikiem 49,0 (31 maja 1908 w Paryżu) oraz w sztafecie 4 × 400 metrów z czasem 3:20,7 uzyskanym podczas igrzysk w Sztokholmie 15 lipca 1912[3].
Był ośmiokrotnym reprezentantem Francji w rugby union w latach 1911-1913[4].
Opublikował w 1911 wraz z Louisem Bonniot de Fleuracem podręcznik lekkoatletyki Les courses à pied et les concours athlétiques[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Pierre Failliot [online], olympedia.org [dostęp 2020-07-08] (ang.).
- ↑ Gérard Dupuy , Les finalistes des championnats de France – 1888 à 1969 [online], cdm.athle.com, 20 maja 2021, s. 18–21, 23–25 [dostęp 2021-05-21] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-21] (fr.).
- ↑ Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 29 i 202. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).
- ↑ Pierre Failliot – France [online], ESPN scrum [dostęp 2013-11-17] (ang.).
- ↑ Les courses a pied et les concours athlétiques [online], Książki Google [dostęp 2013-11-17] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Alain Bouillé , Pierre Failliot [online], cdm.athle.com, luty 2010 [dostęp 2013-11-17] (fr.).