Piotr Nisztor – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data urodzenia | 1984 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
Piotr Nisztor (ur. 1984[1]) – polski dziennikarz śledczy.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył w 2008 roku studia w Instytucie Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Jego praca magisterska dotyczyła historii żandarmerii wojskowej i kształtowania się jej norm etycznych[1].
Współpracował z tygodnikami: „Nowe Mazowsze”, „Niedziela” i „Tylko Piłka”. Publikował nadto w dziennikach: „Życie” i „Życie Warszawy”. Pracował także w „Gazecie Polskiej” i „Dzienniku”. Od końca 2007 do stycznia 2012 roku był dziennikarzem „Rzeczpospolitej”[1]. Na jej łamach opublikował w lipcu 2008, wraz z Izabelą Kacprzak i Piotrem Kubiakiem, artykuł ujawniający nagranie rozmowy, która miała stanowić dowód na złożenie przez prezydenta Sopotu Jacka Karnowskiego propozycji korupcyjnej jednemu z przedsiębiorców[2]. Za tę publikację otrzymał nominację do nagrody MediaTory[3]. Od września do listopada 2009 roku był gospodarzem emitowanego na antenie TVP1 magazynu śledczego „Na tropie”[4].
Publikował później w „Pulsie Biznesu”[1], natomiast od września 2013 do stycznia 2014 roku był redaktorem naczelnym tygodnika z przedrukami z prasy „7 Dni Puls Tygodnia”[5]. Do końca 2014 współpracował z tygodnikiem „Wprost”, którego redakcji dostarczył zapisy podsłuchanych rozmów z politykami i ważnymi urzędnikami. W czerwcu 2014 roku czasopismo opublikowało pierwszy z artykułów z treścią taśm, pod którym podpisał się m.in. Nisztor (tzw. afera podsłuchowa)[6]. Za publikację tę otrzymał nagrodę Grand Press w kategorii news[7] oraz nominację do Nagrody im. Andrzeja Woyciechowskiego[8].
Wcześniej dwukrotnie otrzymał nominację do nagrody Grand Press w kategorii news – w 2008 za tekst o umorzeniu przez wicepremiera Waldemara Pawlaka kary finansowej nałożonej na spółkę paliwową J&S Energy[9], i w 2012 za cykl pt. Taśmy PSL, dotyczący nagrań rozmów polityków Polskiego Stronnictwa Ludowego, sugerujących nepotyzm i niegospodarność w spółkach Skarbu Państwa[10].
Od stycznia 2015 r. współpracuje z tygodnikiem „Gazeta Polska”, dziennikiem „Gazeta Polska Codziennie” i portalem niezalezna.pl. Był gospodarzem programu „Rozmowa Ściśle Jawna”, emitowanego na antenie Telewizji Republika. W latach 2022–2023 współpracował z TVP INFO, gdzie prowadził cotygodniowy, autorski program "Śledczym Okiem"[11][12] oraz współtworzył wraz z Szymonem Wochalem cyklu reportaży o historii polskiej mafii pt. "Ludzie z Miasta"[13]. Przez kilka lat współpracował też z Polskim Radiem 24, gdzie prowadził m.in. program "W cieniu Afer"[14][15]. W styczniu 2018 r., komentując kryzys w stosunkach polsko-izraelskich, zasugerował, że osoby z obywatelstwem polskim wspierające Izrael powinny rozważyć zmianę obywatelstwa na izraelskie[16].
Współautor książek pt.: Kto naprawdę ich zabił? (2010), dotyczącej katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku, Nietykalni. Kulisy polskich prywatyzacji. Prawdziwa historia gospodarcza III RP (2014) i Jan Kulczyk. Biografia niezwykła (2015). Autor publikacji Jak rozpętałem aferę taśmową (2014)[6], za którą otrzymał 30 stycznia 2015 „Nagrodę Watergate” za rok 2014 przyznaną przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich[17]. W 2016 r. ukazała się jego piąta książka Skok na banki. Kto kontroluje pieniądze Polaków[18], kompleksowa publikacja o historii sektora bankowego w Polsce. Z kolei w 2019 r. ukazała się jego książka Rekiny Wojny Kto naprawdę zarabia na handlu polską bronią?[19], opisująca kulisy kontraktów eksportowych zawieranych przez państwowe przedsiębiorstwo zbrojeniowe Bumar (obecnie Polski Holding Obronny).
Według publikacji dziennikarskich Wojciecha Surmacza (2014)[20], Jana Pińskiego, Elżbiety Rutkowskiej, Grzegorza Kopacza (2017)[21], Tomasza Szwejgierta (2020) Piotr Nisztor był tajnym współpracownikiem Centralnego Biura Antykorupcyjnego[22][23]. On sam zaprzeczył tym twierdzeniom i złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa z art. 212 kodeksu karnego[24].
W marcu 2024 Onet poinformował, że dysponuje nagraniem z podsłuchu jaki CBA założyło ówczesnemu prezesowi Orlenu, Danielowi Obajtkowi. Nagrana jest na nim rozmowa Obajtka z Nisztorem, który prosi prezesa o pracę dla żony i ojca oraz ujawnia, że ma kłopotliwe dla PiS-u informacje o aferze GetBack[25]. Komentując te doniesienia, Nisztor stwierdził, że słyszał o tym, że jego rozmowy z Obajtkiem mogły zostać nagrane, nie wie jednak, czy nagrania są wiarygodne i czy nie zostały zmanipulowane. Z kolei Obajtek we wpisie w serwisie X uznał, że zarówno nagrywanie go jak i przekazywanie tych nagrań jest patologią i zapowiedział złożenie zawiadomienie w tej sprawie do prokuratury[26].
Od 2022 prowadzi różne pasma publicystyczne w Telewizji Republika. W 2024, również na antenie tej stacji został gospodarzem wybranych wydań rozmowy Gość Dzisiaj oraz dołączył do zespołu redakcyjnego satyryczno-publicystycznego magazynu Piachem w tryby[27]. Od maja 2024 prowadzi także magazyn śledczy Ściśle jawne[28].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Biogram na stronie prywatnej. [dostęp 2014-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-08)].
- ↑ A. Wiśniewska: Brak konsekwencji wobec dziennikarza piszącego o aferze sopockiej. press.pl, 27 stycznia 2010. [dostęp 2014-11-06].
- ↑ Studenci dziennikarstwa nominowali do swoich nagród medialnych. wirtualnemedia.pl, 1 października 2008. [dostęp 2014-11-06].
- ↑ TVP1: 'Na tropie' oglądało 900 tys. widzów. wirtualnemedia.pl, 10 listopada 2009. [dostęp 2014-11-06].
- ↑ M. Wyszyńska: Maciej Jankowski za Piotra Nisztora naczelnym „7 Dni Puls Tygodnia”. press.pl, 21 stycznia 2014. [dostęp 2014-11-06].
- ↑ a b M. Wyszyńska: Autorzy tekstu o aferze taśmowej napisali osobno dwie różne książki. press.pl, 30 września 2014. [dostęp 2014-11-06].
- ↑ Nagroda w kategorii news dla zespołu Wprost za aferę podsłuchową. grandpress.pl. [dostęp 2014-12-19].
- ↑ P. Pallus: Nagroda im. Andrzeja Woyciechowskiego: połowa nominacji dla „Gazety Wyborczej”. wirtualnemedia.pl, 30 października 2014. [dostęp 2014-11-06].
- ↑ W kategorii news zwyciężył Krzysztof Kowalczyk. grandpress.press.pl. [dostęp 2014-11-06].
- ↑ Grand Press w kategorii News dla Romana Osicy. grandpress.press.pl. [dostęp 2014-11-06].
- ↑ https://www.press.pl/tresc/71917,piotr-nisztor-z-_gazety-polskiej_-z-programem-sledczym-w-tvp-info [Dostęp: 1.01.2024]
- ↑ https://www.salon24.pl/newsroom/1349180,w-piatek-rusza-tvp-info-z-nowa-ramowka-znikna-prawicowi-dziennikarze [Dostęp: 1.01.2024]
- ↑ https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/ludzie-z-miasta-piotr-nisztor-tvp-info-polska-mafia [Dostęp: 1.01.2024]
- ↑ W cieniu afer - Polskie Radio 24 [online], PolskieRadio24.pl [dostęp 2021-04-11] .
- ↑ https://polskieradio24.pl/130/8656,w-cieniu-afer [Dostęp: 1.01.2024]
- ↑ Polskie Radio 24 on Twitter „.@PNisztor (@GPCodziennie) w #PR24 jeśli dzisiaj ktoś występuje w roli rzecznika Izraela, to może warto byłoby żeby po prostu trzy razy zastanowił się czy nie oddać polskiego obywatelstwa i zamienić je na obywatelstwo izraelskie #Izrael… https _t.co_Ws6PdUHkD6”. twitter.com, 28 stycznia 2018. [dostęp 2019-06-27].
- ↑ Konkurs o Nagrody SDP 2014 rozstrzygnięty. sdp.pl, 30 stycznia 2015. [dostęp 2015-01-30].
- ↑ Rekin Wojny, „Wydawnictwo Fronda” [dostęp 2018-06-24] (pol.).
- ↑ Skok na banki, „Wydawnictwo Fronda” [dostęp 2019-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-21] (pol.).
- ↑ Piotr Nisztor zaprzecza, że współpracuje z CBA i zapowiada proces. press.pl, 2014-07-15. [dostęp 2022-10-18].
- ↑ Piotr Nisztor oskarża dziennikarzy „Gazety Finansowej” i „Pressu” z art. 212 KK. „Naruszali moje dobra osobiste”. wirtualnemedia.pl, 2017-07-21. [dostęp 2022-10-18].
- ↑ Szwejgiert do Nisztora. „Jako agent CBA celowo mnie zdekonspirowałeś”. wiesci24.pl, 2020-09-02. [dostęp 2022-10-18].
- ↑ Czego boją się Wąsik, Kamiński i Nisztor. Wicenaczelny Służbspecjalnych i Wieści24.pl ujawnia. sluzbyspecjalne.com, 2021-06-03. [dostęp 2022-10-18].
- ↑ Paweł Luty: Piotr Nisztor oskarża dziennikarzy „Gazety Finansowej” i „Pressu” z art. 212 KK. „Naruszali moje dobra osobiste”. wirtualnemedia.pl, 2016-07-21. [dostęp 2022-11-19].
- ↑ Onet ujawnia. Przychodzi Nisztor do Obajtka i prosi o pracę dla żony oraz ojca. "My o nią zadbamy i się zaopiekujemy. Tak samo z ojcem. Może kogoś wyp***ę" – obiecuje prezes Orlenu [online], Onet Wiadomości, 14 marca 2024 [dostęp 2024-03-15] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media S.A , Dziennikarz na taśmach Obajtka. Na jaw wychodzą nowe informacje [online], wiadomosci.wp.pl [dostęp 2024-03-15] (pol.).
- ↑ Piachem w tryby - nowy program TV Republika. Czy należy spodziewać się nowego wydania książki Tuska? | Niezalezna.pl [online], niezalezna.pl [dostęp 2024-04-06] .
- ↑ Piotr Nisztor z nowym programem w TV Republika [online], www.wirtualnemedia.pl, 18 maja 2024 [dostęp 2024-07-14] (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Piotr Nisztor – strona prywatna. [dostęp 2014-11-06].
- Nisztor, Piotr (1984- ). Katalog Biblioteki Narodowej. [dostęp 2016-03-01].