Praworęczność – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/Albert_Anker_Schreibendes_M%C3%A4dchen_1902.jpg/220px-Albert_Anker_Schreibendes_M%C3%A4dchen_1902.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ab/Japanese_knife_blade_types.png/300px-Japanese_knife_blade_types.png)
Praworęczność – typowa dla znacznej większości ludzi funkcjonalność prawej i lewej ręki.
Szacuje się, że około 75-90% ludności jest praworęczna[1]. Osoby praworęczne wykonują większość czynności wymagających dużej precyzji ruchów za pomocą ręki prawej. Praworęczność wynika z silniejszego rozwoju lewej półkuli mózgowej u osób praworęcznych[2].
Osoby praworęczne posiadają również znacznie bardziej wykształconą całą prawą część ciała ("prawonożność", "prawouszność", "prawooczność")[2].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Why are more people right-handed? [online], Scientific American [dostęp 2022-07-26] (ang.).
- ↑ a b Sara M. Scharoun , Pamela J. Bryden , Hand preference, performance abilities, and hand selection in children, 18 lutego 2014 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Magdalena Fikus , W prawo czy lewo, [w:] pismo „Delta”, deltami.edu.pl, czerwiec 2024, ISSN 0137-3005 [dostęp 2024-06-04] (pol.).