Richard Faltin – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Richard Faltin, 1916 r. | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie |
Richard Wilhelm Gottlieb Faltin (ur. 28 października 1867 w Wyborgu, zm. 23 sierpnia 1952 w Helsinkach) – fiński chirurg, profesor medycyny[1].
Życie zawodowe
[edytuj | edytuj kod]Po ukończeniu studiów medycznych, w roku 1896 Richard Faltin podjął pracę w szpitalu w Helsinkach. W roku 1902 uzyskał tytuł Privatdozenta, a w roku 1917 – profesora medycyny[2]. Począwszy od roku 1897, Faltin był organizatorem misji zagranicznych Fińskiego Czerwonego Krzyża. Z tego powodu wziął udział w siedmiu wojnach jako chirurg polowy, udzielając wsparcia szczególnie stronom słabszym[3]. Po bitwie pod Mukdenem leczył swojego byłego kolegę szkolnego, a przyszłego marszałka, Carla Gustafa Mannerheima[4]. We wczesnych latach 30. XX wieku odpowiadał za powstanie helsińskiego szpitala Czerwonego Krzyża[2]. Jeszcze w latach 1935–1936 przewodził misji medycznej w walczącej z Włochami Etiopii[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/Suomineito_%28Isto%29.jpg/220px-Suomineito_%28Isto%29.jpg)
Swoją najbardziej znaną operację Richard Faltin przeprowadził 16 czerwca 1904 roku w Helsinkach, próbując ocalić śmiertelnie rannego w brzuch carskiego gubernatora Finlandii Nikołaja Bobrikowa. Bobrikow został postrzelony przez zamachowca; pocisk rozszarpał jelito cienkie i naruszył istotne naczynie krwionośne u podstawy krezki. Chirurg usunął 75 cm jelita, wykonując zespolenie, oraz zszył wspomniane naczynie, ponieważ jednak całkowite opanowanie krwotoku z korzenia krezki okazało się niemożliwe, postanowił pozostawić częściowo otwartą jamę brzuszną, aby móc kontrolować dalsze krwawienie przy użyciu tamponu. Była to druga operacja tego typu w historii; obecnie podobne postępowanie terapeutyczne jest powszechne w tego rodzaju przypadkach[5]. Bobrikow był powszechnie znienawidzony przez fińskie społeczeństwo. Zachowała się relacja, według której profesor, zdając sobie sprawę z beznadziejnego stanu operowanego, pozwolił asystującej mu pielęgniarce podejść do okna, aby powiadomiła zgromadzony przed szpitalem tłum, że „sprawy zmierzają we właściwym kierunku”[6]. Bobrikow pomimo operacji wpadł w nieodwracalny wstrząs i zmarł 17 czerwca nad ranem[5].
W roku 1913 Richard Faltin przeprowadził pierwszą transfuzję krwi w Finlandii[7]. W roku 1925 założył Fińskie Towarzystwo Chirurgii[8]. W latach międzywojennych, z powodu braku lekarzy specjalizujących się w tej dziedzinie, podejmował się operacji neurochirurgicznych[9]. W roku 1935 opublikował kluczową dla dziedziny pracę o korekcji chirurgicznej dwustronnego rozszczepu wargi i podniebienia[10]. Podczas II wojny światowej, pomimo zbliżania się do osiemdziesiątego roku życia, pełnił funkcję naczelnego chirurga fińskich sił zbrojnych[11], aktywnie zajmując się operowaniem rannych żołnierzy[12]. Był wiodącym światowym specjalistą w dziedzinie chirurgii rekonstrukcyjnej i terapii wad wrodzonych twarzoczaszki[11]. Po śmierci profesora jeden z nekrologów opisał go jako „najstarszego żołnierza armii fińskiej”. Odegrał on ogromną rolę w rozwoju fińskiej chirurgii[2].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Richard Faltin był synem Friedricha Richarda Faltina, kompozytora i organisty, urodzonego w Gdańsku. Miał pięcioro rodzeństwa[1]. Nigdy się nie ożenił i pozostał bezdzietny[13]. Przyjaźnił się z marszałkiem Mannerheimem[2] oraz z kompozytorem Jeanem Sibeliusem. Sam także był amatorem muzyki. Był w posiadaniu XVII-wiecznych skrzypiec wykonanych przez włoskiego lutnika Girolama II Amatiego, ówcześnie uważanych za dzieło Stradivariusa[14]. Był całkowitym abstynentem, uznawano go za pryncypialnego moralistę[2]. Przejawiał pewne cechy syllogomanii[13].
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]Imię Richarda Faltina nosi doroczny wykład organizowany przez Fińskie Towarzystwo Chirurgii[8]. Poświęcono mu także audytorium w szpitalu uniwersyteckim w Helsinkach[15].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Dr. Richard Faltin [online], geni_family_tree [dostęp 2020-09-24] (pol.).
- ↑ a b c d e Richard Wilhelm Gottlieb Faltin: Arzt und Soldat [online], faltin-ahnenforschung [dostęp 2020-09-24] (ang.).
- ↑ a b Rainer Baudendistel , Between Bombs and Good Intentions: The International Committee of the Red Cross (ICRC) and the Italo-Ethiopian war, 1935-1936, Berghahn Books, 1 maja 2006, ISBN 978-1-78238-872-2 [dostęp 2020-09-24] (ang.).
- ↑ MANNERHEIM – Civilian – Finnish Red Cross [online], www.mannerheim.fi [dostęp 2020-09-24] .
- ↑ a b Ari Leppäniemi , Who invented damage control surgery?, „Scandinavian Journal of Surgery”, 103 (3), 2014, s. 165–166, DOI: 10.1177/1457496914542192, ISSN 1457-4969 [dostęp 2020-09-24] (ang.).
- ↑ Helsingin Sanomat – International Edition – Home [online], web.archive.org, 28 listopada 2005 [dostęp 2020-09-24] [zarchiwizowane z adresu 2005-11-28] .
- ↑ www.veripalvelu.fi [online], www.bloodservice.fi [dostęp 2020-09-24] (ang.).
- ↑ a b http://iss-sic.com/files/2012_newsletter_november.pdf.
- ↑ Rossana Romani , Henry Troupp , Gunnar af Björkesten (1912–1974) – pioneer of Finnish neurosurgery: the surgeon and the man, „Acta Neurochirurgica”, 156 (7), 2014, s. 1423–1426, DOI: 10.1007/s00701-014-2068-y, ISSN 0942-0940 [dostęp 2020-09-24] (ang.).
- ↑ Paolo Santoni-Rugiu , Philip J. Sykes , A History of Plastic Surgery, Springer Science & Business Media, 27 czerwca 2007, ISBN 978-3-540-46240-8 [dostęp 2020-09-24] (ang.).
- ↑ a b The Skoog Visiting Professorship [online], www.akademiska.se [dostęp 2020-09-24] (szw.).
- ↑ Rotary International , The Rotarian, Rotary International, lipiec 1980 [dostęp 2020-09-24] (ang.).
- ↑ a b Kaisu Viikari , The Struggle, BoD – Books on Demand, maj 2011, ISBN 978-952-498-188-0 [dostęp 2020-09-24] (ang.).
- ↑ Property [online], Tarisio [dostęp 2020-09-24] (ang.).
- ↑ https://core.ac.uk/download/pdf/14917415.pdf