Romaniuki – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2011) | |
Strefa numeracyjna | 87 |
Kod pocztowy | 16-411[4] |
Tablice rejestracyjne | BSU |
SIMC | 0770420[5] |
Położenie na mapie gminy Szypliszki ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa podlaskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu suwalskiego ![]() | |
![]() |
Romaniuki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Szypliszki[5][6].
Według Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś Romaniuki liczyła 10 domów i 52 mieszkańców (24 kobiety i 28 mężczyzn). Wszyscy mieszkańcy miejscowości zadeklarowali wówczas wyznanie rzymskokatolickie oraz narodowość litewską. W okresie dwudziestolecia międzywojennego Giłujsze znajdowały się w gminie Andrzejewo[7].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 116388
- ↑ Wieś Romaniuki w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2021-10-17] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1081 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych.. T. 17: Województwo białostockie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1924, s. 81 (90).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Romaniuki Nowe i Stare, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 719 .