Royal Crescent – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
![]() Widok z balonu | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Typ budynku | |
Styl architektoniczny | |
Architekt | |
Rozpoczęcie budowy | 1767 |
Ukończenie budowy | 1775 |
Położenie na mapie Somersetu ![]() | |
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |
Położenie na mapie Anglii ![]() | |
![]() |
Royal Crescent – ciąg 30 budynków mieszkalnych (crescent ) w Bath w Wielkiej Brytanii, wzniesiony w 2. połowie XVIII wieku, zabytek Wielkiej Brytanii klasy I.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Obiekt zaprojektował John Wood młodszy[1]. Powstał on w latach 1767–1775[1]. Prawdopodobnie koncepcja założenia powstała na podstawie Circus w Bath[1], który razem z Gay Street i Queen Square tworzy jedyny w swoim rodzaju w kompleks budynków w Europie[2]. Podobne mniejsze założenie (Crescent i Circus) powstało także w Minories w Londynie w 1768 roku według projektu George’a Dance’a młodszego[2] (Circus nie zachował się, a Crescent przetrwał częściowo[3]).
Założenie stanowiło architektoniczną inspirację w Wielkiej Brytanii do XIX wieku[1]. Imitację założenia wzniesiono w Buxton; John Carr na zamówienie 5. księcia Devonshire Williama Cavendisha zaprojektował zbliżone założenie (powstało w latach 1779–1781), zmodyfikował pierwowzór wprowadzając na parterze loggie zamknięte półkolistymi łukami[2]. W 1788 roku powstało Camden Crescent w Bath według projektu Johna Eveleigha[2]. Inne projekty to Lansdown Crescent w Bath autorstwa Johna Palmera i Somerset Place w Bath Johna Eveleigha[2]. W 1798 roku zbudowano Royal Crescent w Brighton[2].
Założenie zostało wpisane do rejestru zabytków 11 czerwca 1950 roku (nr. rej. 1394736)[4].
Architektura
[edytuj | edytuj kod]Założenie jest zbudowane na planie połowy elipsy[1] w stylu neoklasycyzmu[5]. Obejmuje 30 domów[1]. Wewnętrzna elewacja jest poprzedzielana rzędem kolumn jońskich wspartych na wysokiej bazie[1]. Przestrzeń otoczoną przez łuk wypełnia niegdyś prywatny trawnik[6], który oddziela aha od sąsiadującego z założeniem publicznego parku[6].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Widok z lotu ptaka
- Fragment łuku zabudowy
- Parter
- Kolumnada
- Kapitel jednej z kolumn
- Aha
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g John Summerson , Architecture in Britain, 1530-1830, Pelican history of art, Harmondsworth, Eng.: Penguin Books, 1970, s. 391, ISBN 978-0-14-056103-6 .
- ↑ a b c d e f John Summerson , Architecture in Britain, 1530-1830, Pelican history of art, Harmondsworth, Eng.: Penguin Books, 1970, s. 392, ISBN 978-0-14-056103-6 .
- ↑ Commuter Consultant, Lost London: Dance's Square, Crescent and Circus [online], The Commuter Consultant, 4 marca 2014 [dostęp 2024-05-29] (ang.).
- ↑ Nos. 1-30, ROYAL CRESCENT, Non Civil Parish - 1394736. Historic England [online], historicengland.org.uk [dostęp 2024-05-29] (ang.).
- ↑ The Royal Crescent, Bath [online], victorianweb.org [dostęp 2024-05-29] .
- ↑ a b Royal Crescent History [online], royalcrescentbath.co.uk [dostęp 2024-05-29] .