Rycheza z Bergu – Wikipedia, wolna encyklopedia
Księżna Czech | |
Okres | |
---|---|
Jako żona | |
Poprzedniczka | |
Następczyni | |
Księżna Czech | |
Okres | |
Jako żona | |
Poprzedniczka | |
Następczyni | |
Dane biograficzne | |
Data śmierci | 27 września 1125 |
Ojciec | |
Mąż | |
Dzieci | Władysław II Przemyślida |
Rycheza z Bergu (zm. 27 września 1125 w klasztorze Reichenbach koło Ratyzbony) – hrabianka niemiecka i księżna czeska.
Rycheza była córką Henryka, hrabiego Bergu. Jej siostra Zofia wyszła za czeskiego księcia Ottona II Czarnego, natomiast inna siostra Salomea z Bergu została żoną Bolesława Krzywoustego.
Rycheza poślubiła czeskiego księcia Władysława I. Wywierała wpływ na męża. W 1115 skłoniła go do sprowadzenia mnichów z Zwiefalten do klasztoru w Kladrubach. W 1122 biskupem praskim został Menhart, który najprawdopodobniej należał do otoczenia księżnej Rychezy. W styczniu 1125 Władysław I ciężko zachorował. Rycheza nakłoniła męża do wyznaczenia swojego szwagra Ottona Czarnego na opiekuna swoich dzieci i następcę. Jednak pod wpływem matki Świętosławy i Ottona z Bambergu książę pojednał się z bratem Sobiesławem, co umożliwiło temu drugiemu objęcie tronu. Po śmierci męża Rycheza opuściła Czechy.
Rycheza z Bergu i Władysław I mieli czworo dzieci:
Literatura
[edytuj | edytuj kod]- Bláhová M., Frolík J., Profantová N., Velké dějiny zemí Koruny české, sv. 1, Praha-Litomyšl 1999.
- Žemlička J., Čechy v době knížecí (1034-1198) , Praha 1997.