Rząd Narodowy (1877) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Rząd Narodowy (1877) – tajny rząd samozwańczy, utworzony w czasie zjazdu działaczy polskich w Wiedniu 27 lipca 1877. Istniał do grudnia tego roku. W jego skład weszli: Adam Stanisław Sapieha, Aleksander Guttry, Tadeusz Oksza-Orzechowski i Artur Gołuchowski.
Powstał po wybuchu wojny rosyjsko-tureckiej 1877-1878 jako organ koordynujący ewentualną wspólną akcję z Austrią. Miał za zadanie kontrolowanie działalności spiskowej i niedopuszczenie do przedwczesnego wybuchu powstania. Utworzony z inicjatywy Henry’ego Alexandra Munro-Butlera-Johnstone’a, który (do dziś nie wiadomo czy jako agent brytyjskiego wywiadu) ściągnął do Wiednia działaczy polskich z Galicji, Poznańskiego i emigracji, obiecując subsydia na powstanie w Polsce, gdyby wojna rosyjsko-turecka przybrała charakter europejski.
Z inicjatywy Rządu Narodowego utworzono przy współpracy ze spiskowcami węgierskimi oddział zbrojny Seklerów, który miał zagrozić tyłom wojsk rosyjskich i uderzyć na ich linie komunikacyjne w Rumunii. Wyprawę tę udaremniły jednak władze austro-węgierskie w końcu września 1877.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stefan Kieniewicz, Adam Sapieha, w: Polski Słownik Biograficzny, t. XXXIV, 1993 s.534-539.
- Stefan Kieniewicz, Aleksander Guttry, w: Polski Słownik Biograficzny, t. IX, 1960–1961, s. 193-194.
- Stefan Kieniewicz, Artur Gołuchowski, w: Polski Słownik Biograficzny, t. VIII, 1959–1960, s. 262.
- Henryk Wereszycki, Historia polityczna Polski 1864-1918, 1990