Samuel Wełyczko – Wikipedia, wolna encyklopedia
Samuel Wełyczko (ukr. Самійло Васильович Величко), Samuel Wieliczko (ur. 1670 r. we wsi Żuki[1] pod Połtawą, zm. po 1728 tamże) – sekretarz hetmana kozackiego Iwana Mazepy, kronikarz ruski.
Pochodził z rodziny kozackiej. Studiował w Akademii Kijowsko-Mohylańskiej. Od przełomu lat 80./90. XVII w. rozpoczął karierę kancelaryjną. Od 1705 kancelista Generalnej Kancelarii Wojskowej Hetmanatu. Był pisarzem hetmańskim i sekretarzem hetmana Iwana Mazepy, prowadząc politykę zagraniczną Hetmanatu. Po upadku hetmana, jako jego bliski współpracownik, w latach 1708-1715 w carskim więzieniu. Doskonały znawca ówczesnych stosunków dyplomatycznych, czemu dał wyraz w spisanej przez siebie kronice, obejmującej okres od czasów najdawniejszych, do początków XVIII wieku Kronika wydana została przez komisję archeologiczną w Kijowie, w latach 1854-1855 w dwóch tomach.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Żuki (2), wieś nad Kasyanową Bałką, gmina Tachtaułowo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 840 .
Prace
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Natalia Jakowenko Historia Ukrainy do 1795 roku Wyd. II rozszerzone, Warszawa 2011, Wydawnictwo Naukowe PWN, ISBN 978-83-01-16763-9.