Septorioza różanecznika – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/86/Septoria_azaleae_%284%29.jpg/240px-Septoria_azaleae_%284%29.jpg)
Septorioza różanecznika (ang. leaf scorch of azalea[1]) – grzybowa choroba różanecznika (Rhododendron), wywołana przez Sphaerulina azaleae[2].
Choroba atakuje liście różaneczników wywołując plamistość liści. Jej objawami są nieregularne, brązowe plamy. Początkowo są one niewielkie, stopniowo jednak powiększają się, a obszar wokół nich ulega chlorozie. Silnie porażone liście opadają. Wzrost rośliny ulega osłabieniu, w końcu pozostają tylko bezlistne pędy[3].
Choroba rozwija się szczególnie szybko w warunkach dużej wilgotności powietrza i niezbyt wysokiej temperatury. W brązowych obszarach plam pojawiają się wówczas bardzo drobne czarne pyknidia, w których wytwarzane są zarodniki. Pod wpływem wody pęcznieją i wydostają się na zewnątrz. Roznoszone są na sąsiednie rośliny przez rozbryzgujące się krople deszczu[4].
Chorobę zwalcza się przez opryskiwania fungicydami. Należy wykonać kilka zabiegów w odstępach 10-dniowych[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ EPPO Global Database [online] [dostęp 2022-08-15] .
- ↑ Zbigniew Borecki , Małgorzata Solenberg (red.), Polskie nazwy chorób roślin uprawnych, wyd. 2, Poznań: Polskie Towarzystwo Fitopatologiczne, 2017, ISBN 978-83-948769-0-6 .
- ↑ a b Septoria leaf Scorch of Azalea [online] [dostęp 2017-07-15] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-11] .
- ↑ Control for azalea lesaf diseases [online] [dostęp 2017-07-15] .