Siemowit cieszyński – Wikipedia, wolna encyklopedia
Siemowit (ur. ok. 1340, zm. 25 września 1391[1]) – przedstawiciel Piastów cieszyńskich, przeor joannitów.
Był synem Kazimierza I, księcia cieszyńskiego, i jego żony Eufemii, córki Trojdena I księcia mazowieckiego. Podobnie jak jego starsi bracia Bolesław i Jan, Siemowit został przeznaczony do kariery duchownej.
Był kolejno komturem joannitów w Małej Oleśnicy koło Oławy od 1360, wielki przeor Czech, Moraw, Polski, Austrii, Styrii i Karyntii od 1371, od 1384 skarbnikiem i namiestnikiem na obszar przeoratu niemieckiego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ według niepewnej wersji przyjmowanej przez część współczesnych historyków Siemowit zmarł po 12 maja 1393 r. gdyż pod tą datą występuje jako przeor klasztoru joannitów w Brzegu, porównaj Jerzy Rajman w: Piastowie - leksykon biograficzny pod red. Stanisława Szczura i Krzysztofa Ożóga, Kraków 1999.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Golec Józef, Bojda Stefania, Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 3, Cieszyn 1998, s. 221.